مجموعه نوراژیک بارومینی مهمترین سایت باستان شناسی در ساردینیا است و در نزدیکی بارومینی، در استان مدیو کامپیدانو قرار دارد."سو نوراکسی" بارومینی که توسط یونسکو به عنوان یک میراث جهانی شناخته شده است، کامل ترین و بهترین نمونه حفظ شده از نوراگه است و در عین حال گواهی بر استفاده خلاقانه و تخیلی از مواد و تکنیک های موجود توسط یک جامعه ماقبل تاریخ است.روستای بارومینی با نوراقه "سو نوراکسی" خود نشان می دهد که این قلمرو از عصر مفرغ مسکونی بوده است. نوراق ها برج های دفاعی به شکل مخروط جناغی بودند که با تخته سنگ های خشک بزرگ و مجهز به سالن های داخلی ساخته شده بودند. در مورد روستای بارومینی، نوراگه در داخل محوطه ای قرار گرفته است که از برج های کوچکتر تشکیل شده است که با دیوارهای عظیم به هم متصل شده اند.در اطراف این بناهای اصلی روستایی با خانه های کوچک مدور قرار داشت. همچنین می توانید محیط های دیگری را که برای فعالیت های خانگی یا آیینی خاص در نظر گرفته شده اند، بیابید. کلبه های روستای نوراگیک به قرن هفتم تا ششم باز می گردد. قبل از میلاد، زمانی که قلمرو تحت تسلط پونیک و روم بود.از سوی دیگر، دیوار پرده خارجی حتی قدیمیتر است و سکونت سایر جمعیتها را در عصر آهن (بین قرنهای نهم و هشتم قبل از میلاد) فرض میکند. این دیوار پرده ای خود تغییری در یک بارو (یعنی اولین دیوار دفاعی) است که قدیمی ترین بخش روستا را در خود جای داده است که قدمت آن به عصر برنز بین قرن ها باز می گردد. XI و X قبل از میلادویژگی بارومینی این است که نه تنها میتوانید از یک برج مراقبت ساده، هرچند بسیار قدیمی، بازدید کنید، بلکه میتوانید در میان بقایای یک دهکده کامل قدم بزنید که قدمت آن به هزاران سال پیش میرسد.
