در منطقه فروم که نمایانگر قلب شهر باستانی یونانی-رومی است، بین دکومانوس اصلی و دکومانوس پایین، برای اولین بار یک کلیسای پارینه-مسیحی ساخته شد (قرن ششم پس از میلاد)، که در قرن دوازدهم تخریب شد. و متعاقباً کلیسای فعلی که به دستور چارلز اول آنژو از سال 1270 ساخته شد. سپس توسط کارگران محلی جایگزین شد. بین قرن هفدهم و هجدهم، پس از آن تحت تأثیر یک تجدید اساسی در سبک باروک قرار گرفت. مرمتی که بین پایان قرن نوزدهم و نیمه اول قرن بیستم انجام شد، مفهوم قوی باروک را لغو کرد، به استثنای نمای قرن هجدهم Sanfelice.در کلیسا، بوکاچیو فیامتا خود را ملاقات کرد، در حالی که در صومعه مجاور - که میزبان جلسات پارلمان پادشاهی در دهه 1300 بود - پترارکا نیز اقامت داشت.در زیر کلیسا، صومعه و صومعه، اتاقهایی که به لطف کار باستانشناسان دوباره کشف شدهاند اکنون در هیپوژوم قابل بازدید هستند: با دسترسی به این منطقه، فرد وارد یک لولای رومی (یعنی جادهای متعامد به دکومانی)، عرض سه متر میشود. و حدود شصت طولانی، مشرف به مغازههای متعدد: یک اجاق، یک خشکشویی، میخانهها، مغازهها و Aerarium، که در آن منابع مالی شهر از محل مالیات نگهداری میشد.در انتهای جاده، یکی از چهار طرف یک کریپتوروتیکوس، متشکل از اتاق های ارتباطی، با طاق بشکه ای و نورگیرهایی برای ورود هوا و نور خورشید روبرو می شود. محیطها مغازههای بازار رومی (macellum) بود که روی پیشخوانهای سنگی آن مواد غذایی و اجناس مختلف به بازار عرضه میشد.در انتهای کریپتوپورتیکوس، یک مخزن از عصر یونانی نیز وجود دارد که شواهدی از لایه لایه بندی بیشتر موجود، و تعداد باورنکردنی داستان هایی که این مکان می تواند بیان کند، وجود دارد.در پایان قرن پنجم پس از میلاد، این منطقه مورد تهاجم قرار گرفت و توسط یک جریان آبرفتی پوشیده شد که به همین دلیل متروک شد و اساس ساخت کلیسای اولیه مسیحیت را تشکیل داد.با رفتن به سطوح بالا، در اتاقهای صومعه، Museo dell'Opera di San Lorenzo Maggiore وجود دارد که یافتههای باستانشناسی سایت، مجموعهای از اشیاء، لباسها و اثاثیه مربوط به دوران آنژوین و مجموعهای را در خود جای داده است. گهواره ناپلی چوپان سنتی قرن هجدهم.
