شراب غنی شده مارسالا

خاستگاه این برند و محصولات آن بسیار قدیمی است.گفته می شود که در سال 1773 تاجر انگلیسی جان وودهاوس در مارسالا پهلو گرفت و شراب محلی را امتحان کرد. طعم آن نوشیدنی عجیب بود. بسیار شبیه به آن شراب های اسپانیایی و پرتغالی است که انگلیس با ماشین وارد می کند. این احتمالاً به دلیل تکنیک خاص پیری مارسالا بود. در واقع مردم محلی بشکه هایی را که حاوی بخشی از شراب مصرفی در طول سال بود با شراب تازه تولید شده پر می کردند تا خصوصیات آن حفظ شود. این فرآیند «در همیشگی» نامیده شد.برای وودهاوس عشق در جرعه اول بود و تصمیم گرفت حدود پنجاه بشکه را سوار کند. با این حال، مست انگلیسی مقداری براندی شراب اضافه کرد تا محتوای الکل را افزایش دهد و ویژگی های آن را در طول سفر دریایی طولانی حفظ کند.نیازی به گفتن نیست که شراب سیسیلی (کمتر) در انگلستان از موفقیت زیادی برخوردار بود، به طوری که وودهاوس تصمیم گرفت به سیسیل بازگردد و شروع به تولید و بازاریابی آن کند و از روش سولرا برای تصفیه استفاده کند. روش سولرا فرآیندی بود که قبلاً در پرتغال و اسپانیا شناخته شده بود و در آنجا به ترتیب برای تولید پورت و شری استفاده می شد.بشکه های بلوط در چند ردیف روی هم قرار گرفتند و فقط بالای بشکه ها پر شدند.دقیقاً پس از یک سال، بخشی از شراب را به بشکه های پایینی ریخته و شراب تازه تولید شده را در بشکه های بالایی قرار می دادند. این روش هر سال تکرار می شد و به این ترتیب شراب موجود در بشکه های پایینی به لطف انگورهای مختلف، سال به سال با طعم ها و عطرهای مختلف غنی می شد.در سال 1833 یک کارآفرین اهل پالرمو به نام وینچنزو فلوریو شروع به رقابت با شرکت های انگلیسی کرد و کارخانه شراب سازی فلوریو را تأسیس کرد. 20 سال بعد، تولید شراب مارسالا با منشأ و اعتبار سیسیلی از شراب تولید شده توسط وودهاوس پیشی گرفت، حتی اگر اینگهام و ویتاکر همچنان به شرکت فلوریو نگاه تحقیر آمیز داشت.اما قدم بعدی پالرمیتان خرید کارخانه وودهاوس بود و حتی از Ingham & Whitaker پیشی گرفت. زمان تولد بسیاری از تولیدکنندگان محلی مانند دون دیگو رالو (1860)، ویتو کوراتولو آرینی (1875) و کارلو پلگرینو (1880) بود. در سال 1920، سینزانو زیرزمین‌های فلوریو و کارخانه‌های مختلف را خریداری کرد و تولید را تحت نام تجاری فلوریو متحد کرد.متأسفانه آن سال‌های جنگ بزرگ بود و شهر مارسالا و شراب آن دوران بدی را پشت سر گذاشت. تقلبی‌ها همچنان باعث بی‌اعتبار کردن برند معتبر می‌شد و منابع اقتصادی شرکت به‌طور فزاینده‌ای محدود می‌شد. به همین دلیل است که در حدود سال 1931 اولین گام ها برای محافظت قانونی شراب مارسالا در برابر تقلیدها برداشته شد. همین دولت با حکم وزرای وقت آسربو و بوتای (فرمان وزیری 15 اکتبر 1931) از آن محافظت کرد.شراب مارسالا اولین شراب DOC در تاریخ شراب ایتالیایی در سال 1969 بود.