شکلات متوسط

شکلات مودیکا خاستگاه بسیار باستانی دارد و ریشه‌های خود را در چیزی می‌یابد که به این صورت تعریف می‌شود: «مردم خورشید پنجم»، آزتک‌هایی که از قرن سیزدهم تا شانزدهم در آمریکای مرکزی و جنوبی سلطنت کردند. در میان فرهنگ‌ها و سنت‌های بزرگ و شگفت‌انگیز این مردم خارق‌العاده مکزیک باستان، کاکائو نقش مهمی داشت، در واقع غذای مغذی، حمایت اقتصادی، نماد موقعیت اجتماعی عالی، داروی مؤثر، وسیله‌ای برای ارتباط با خدایان محسوب می‌شد. . خاستگاه اسطوره‌ای به «QUETZALCOATL» مربوط می‌شد که خدای شکلات خدایی بود که به زمین فرود آمد و با خود از بهشت یک گیاه کاکائو را آورد که در باغ مقدس خود پرورش می‌داد و بعداً آن را به ساکنان محلی داد. اینها به زودی یاد گرفتند که دانه ها (یا دانه های) محصور در غلاف را برشته و آسیاب کنند تا یک غلات غلیظ و مغذی تهیه کنند.دانه‌های کاکائو را بر روی ابزاری به نام «METATE» برشته می‌کردند، سنگی منحنی که روی دو پایه عرضی قرار می‌گرفت و با چوبی که در زیر آن قرار می‌گرفت، حرارت می‌داد و سپس با استفاده از وردنه مخصوص سنگی آسیاب می‌شد. خمیر کاکائو به دست آمده با ادویه ها طعم دار می شود: رایج ترین وانیل اما فلفل قرمز، دارچین و بسیاری دیگر از عطرها و گیاهان محلی و حتی گل های عجیب و غریب. در نهایت این ترکیب روی متات مالیده شد تا سفت شود و به یک مخلوط همگن تبدیل شود.برای اینکه مجبور نشوند لوبیاها را هر بار آسیاب نکنند، نوعی چوب کاکائو و ذرت را که به عنوان غلیظ کننده استفاده می شود، با مقدار کمی آب تهیه کردند تا مخلوطی که اکنون آماده استفاده است، جامد شود. در صورت لزوم، قطعات کوچک جدا شده و در آب حل می شود، نوشیدنی به دست آمده توسط بومیان آمریکای مرکزی "XOCO-ATL" نامیده می شود و هنوز هم نامیده می شود (XOCO=AMARA، ATL=WATER) بنابراین "DRINK AMARA" کاملا متقاعد شده است که او. حامل دانش و خرد بود.سپس اسپانیایی ها بودند که به لطف هرمس کورتس در حدود سال 1519 اولین دانه های کاکائو را با آموختن کیفیت عالی و ثروت اقتصادی خود وارد کردند و متعاقباً در حدود سال 1580 تجارت واقعی را ایجاد کردند. تسلط آنها بر سیسیل در قرن شانزدهم، که اسپانیایی ها آن را در "شهرستان مودیکا" معرفی کردند. بزرگ‌ترین شهرستان پادشاهی سیسیل، که به‌عنوان «پادشاهی در داخل پادشاهی» هم به دلیل پرهیز از قلمرو آن (در واقع تا دروازه‌های پالرمو گسترش می‌یابد) و هم به دلیل ثروت اقتصادی، نام‌گذاری می‌شود. منابع قلمرو، هنر باشکوه باروک و همچنین سنت های شیرینی پزی ریشه در آن دارد. با بازگشت به "شکلات Modica" خود، برخلاف آنچه بعداً در پادشاهی ایتالیا و در سراسر اروپا اتفاق افتاد، در شهرستان مودیکا هرگز به فرآوری صنعتی نرسید، بنابراین در طول قرن‌ها تا به امروز اصالت و خلوص مواد را حفظ کرده است. و همچنین مهارت ساخت آن."شکلات مودیکا" به رنگ سیاه تیره با بازتاب های قهوه ای است. روستایی، تقریبا خام، با دانه های شکر درشت باقی مانده است که علاوه بر ویژگی خاص در طعم، درخشندگی انعکاس تقریباً مانند "سنگ مرمر" را به آن می بخشد. مزه گرد و مخملی کاکائویی آن باقی می ماند. رایحه ها در کیفیت خود آن را به طور الهی همراهی می کنند. پردازش آن، که تقریباً سرد انجام می‌شود (حداکثر 35/40 درجه)، به آن اجازه می‌دهد تا ویژگی‌های ارگانولپتیکی خود را بدون تغییر نگه دارد و بنابراین می‌تواند به طور کامل از طعم‌ها و عطرهای گذشته لذت ببرد. همه اینها آن را از سایر انواع شکلات متمایز می کند و آن را اصیل و در نتیجه در نوع خود بی نظیر می کند.