صلیب کلیسای جامع سن لورنزو

برای قرن‌ها، جامعه اسکالا «صلیب» را در سرداب کلیسای جامع سن لورنزو ستایش می‌کرده است، که دعاها و دعاهای همه مؤمنان ساحل آمالفی اغلب خطاب به اوست.مجموعه چوبی در چوب پلی‌کروم متعلق به قرن سیزدهم مکتب اومبریا-توسکانی و نشان‌دهنده رسوب عیسی از صلیب، متشکل از مسیح رستگار در مرکز، مریم باکره در سمت راست او و جان انجیل در سمت چپ او است. در اصل سه شخصیت دیگر را می‌توان تحسین کرد: یوسف اهل آریماتیا و نیکودیموس بر روی دو پله که قصد داشتند جسد مسیح را پایین بیاورند و مریم مجدلیه را به زانو درآوردند و از آن استقبال کردند. این اثر احتمالاً برای صومعه سیسترسیایی سنت النا، واقع در مرز بین اسکالا و آمالفی سفارش و مجسمه سازی شده است و در سال 1586 به کلیسای جامع سان لورنزو منتقل شد، جایی که در ابتدا در اپید سمت راست کلیسای فوقانی قرار گرفت و در سال 1705 آن را در جایی که هنوز هم در بالای محراب قرار دارد، منتقل کردند.یک ترمیم ماهرانه که در دهه نود توسط موسسه مرکزی مرمت در رم انجام شد، نشان داد که مجسمه مسیح از سه قطعه تشکیل شده است: بدن و دو بازو. آن را با چوب صنوبر خالی از مغز آن تراشیده بودند تا حالت بهینه حفاظت را فراهم کند. تاج اصلی به کار برگردانده شد، مستقیماً در بدنه چوبی حک شده و از سنگ های کنده شده در چوب و شیشه تشکیل شده است. در اصل روی سر یک تاج فلزی وجود داشت که به عنوان نذری اهدا شده بود.جمعیت اسکالا برای قرن ها و دهه ها قسمت های زیادی را در رابطه با موهبت ها و معجزات انجام شده توسط اس اس به دست آورده است. Crocifisso di Scala and the Cathedral برخی از نقاشی‌ها را به عنوان نذری حفظ می‌کند. یکی یک کشتی در طوفان و صلیب در آسمان پیچیده شده در نور الهی را به تصویر می کشد، در پایه همان کتیبه ای آمده است: "شب 15 نوامبر 1880 در دریای هند - آنتونیو اسپوزیتو. دیگری دو نفر را به تصویر می کشد که برای عزیزان از دست رفته خود در جنگ در مقابل صلیب و زیر کتیبه: "1915-1918" دعا می کنند.داستان های متعددی توسط وفاداران اسکالا در رابطه با شگفتی هایی که توسط صلیب معجزه آسا انجام شده است، نقل شده است که برخی از آنها بسیار قدیمی هستند.در واقع، گفته می شود که در آغاز دهه 1600 اسکالا دچار قحطی جدی شد: غذا و آذوقه تمام شد و مردم از گرسنگی شروع به مردن کردند. مردم ناامید دور محراب صلیب جمع شدند تا دعا کنند و طلب رحمت کنند، اما درست در همان روزها یک کشتی پر از غذا به بندر آمالفی رسید که مردی با دادن حلقه خود به عنوان ضمانت به ناخدای کشتی، مقصد آن را به ارباب اسکالا رساند.ملوانان اجناس را تا اسکالا بر دوش خود حمل کردند و در میدان تخلیه کردند. مردمی که آمده بودند به معنای واقعی کلمه به بار غذا حمله کردند و کاپیتانی که می خواست برای کار انجام شده دستمزد بگیرد با نایب السلطنه اسکالا مشورت کرد اما او سفارش آن کالا را رد کرد، بنابراین برای سایر اشراف کشور این اتفاق افتاد. سپس ناخدای کشتی شروع به گفتن به مرد بندر کرد که حلقه را به همه نشان داد و بسیاری بلافاصله متوجه شباهت جواهر با صلیب شدند. همگی در مقابل مجسمه باشکوه مسیح خود به کلیسا هجوم آوردند و هنگامی که کاپیتان نیز از راه رسید، با دیدن صلیب، خود را روی زانو انداخت و در حالی که اشک می ریخت، نشان داد که مسیح مردی است که انگشتر را به او داده است. از آن روز همه صلیب را "ارباب اسکالا" نامیدند.سپس داستان یک دوره خشکسالی شدید نقل می شود که در آن مردم اسکالا از ترس از دست دادن محصول و همراه با آن تنها منبع امرار معاش، با دعا و نیایش به صلیب روی آوردند.در صفوف از کلیسای جامع به Minuta حمل شد و در طول راهپیمایی اولین نشانه های معجزه آسا با عرق کردن عمیق مجسمه مشاهده شد. دعاهای مؤمنان شدیدتر و پرشورتر شد، گویی منتظر معجزه بودند که دیری نپایید که به Minuta رسیدند: قبل از ورود به کلیسا باران شروع به باریدن کرد. مردم اسکالا یک بار دیگر شادی کردند و از مسیح مصلوب و برخاسته تشکر کردند که بار دیگر به دعای آنها پاسخ داده بود.برای به دست آوردن فیض از اس اس از صفوف استفاده شد. همچنین در طول دو جنگ جهانی، در 1915 و 1941 مصلوب شد. دومی شاهد مشارکت شدید مردم تمام شهرهای ساحل آمالفی بود که وقتی صلیب به راولو رسید، بخش پایانی راهپیمایی همچنان از Via Vescovado در Scala حرکت کرد.هنوز گفته می شود که شهروندان آمالفی مدعی مالکیت مجسمه اس اس هستند. آنها به صلیب کشیده شده از آمالفی رسیدند و آن را دزدیدند و آن را بر روی شانه های خود در امتداد جاده ای که پونتون را به آمالفی متصل می کند حمل کردند. وقتی به مرز بین اسکالا و آمالفی نزدیک شدند، صلیب چنان سنگین شد که مردان مجبور شدند آن را آنجا رها کرده و فرار کنند. روز بعد مجسمه توسط برخی از ساکنان پونتون پیدا شد که به سمت آمالفی در حال فرود بودند و برای هشدار دادن به مردم دویدند.مجسمه به طور رسمی در صفوف به سمت کلیسای جامع اسکالا بازگردانده شد. هنوز هم امروزه در مسیری که اسکالا را به آمالفی متصل می‌کند، می‌توان سنگی را دید که مرز را مشخص می‌کند، اما همچنین مکانی که مجسمه اس‌اس در آن قرار دارد. مصلوب شد.از وب سایت "اسقف"