صومعه سابق در نزدیکی Provaglio d'Iseo، نزدیک به جاده ایالتی که به دریاچه منتهی می شود، واقع شده است. این ساختمان از بالای موقعیت خود بر "تیغههای" باتلاقهای ذغال سنگ نارس که نامش از آن گرفته شده است، تسلط دارد. این مجموعه کوچکی از ساختمانهای مذهبی و مدنی است که بر روی یک گوزن قرار گرفته و از منطقه که زمانی باتلاقی بود، محافظت میکند، که اصطلاح لاموسا از آن گرفته شده است.کلیسای زیبای رومی در موقعیتی مرتفع و مسلط در غرب شهر بر روی وسعت باتلاق های ذغال سنگ نارس قرار دارد که همیشه به آنها "لنگ" گفته می شود و این توضیح می دهد که چرا به آن "در لاموزا" می گویند. همانطور که آنها اعلام کردند، دو برادر به نامهای آمبروجیو و اوپراندو از ملیت لومباردی بودند که در دسامبر 1083 کلیسای کوچکی را به صومعه بندیکتین کلونی اهدا کردند و تمام کالاهایی را که آن را به عنوان حق رای برای روح خود وقف کردند.دوازده سال بعد، صومعه مجاور ایجاد شده بود که در سال 1147، به کلیسای کلونیاک تبدیل شد. کلیسای اصلی قبلاً بزرگ شده بود. دیوارهای خارجی متفاوت این امر را تایید می کند. شبستان جانبی رومی در کنار اپسیس ابتدایی قرن یازدهم اضافه شد. الحاقات جدید در قرن سیزدهم در بخشی که اکنون در قاب سفالی ساخته شده است و سایرین دوباره در قرن شانزدهم با برافراشتن قسمت مرکزی و آخرین نمازخانه انجام شد. پلاکی به زبان لاتین به یاد پاسداری کلیسا که در سال 1536 به کانون های معمولی سان سالواتوره که در سن جیووانی در برشا برگزار شد، می باشد. امروزه مجموعه مذهبی شامل شبستان مرکزی، جانبی در شمال با چهار نمازخانه و برج ناقوس است. صومعه به سمت جنوب کلیسا باز می شود. شبستان اصلی با یک گروه کر اپسی که در کنار آن دو محراب باروک قرار گرفته در دو اپسی به پایان می رسد. ستون ها و دیوارها تا حدی با نقاشی های دیواری در شرایط خوبی پوشیده شده اند. در دهه شصت و هفتاد قرن ما، این مجموعه نه تنها به دلیل آب و هوای بد، بلکه به دلیل اقدامات خرابکارانه نیز آسیب جدی دید. در سال 1983 کلیسای باستانی و کلیسای مقابل آن به محله اهدا شد. پس از بازسازی سقف، انجمن "Amici di San Pietro" متولد شد و قبلاً بازسازی و ارتقاء صومعه را بر عهده گرفته است. مرمت های اخیر آثار چوبی فانتونی را به نمایش گذاشته است.
