صومعه اس اس. Trinità e l'Incompiuta، یکی از قوی ترین صومعه های جنوب، در قرن پنجم متولد شد. بر روی یک معبد رومی، چندین بار به لطف اهدای پدر Ugo dei Pagani (1078) و مکان مورد علاقه روبرت گیسکارد که صلیب کنستانتین را در سال 1081 به آنجا آورد که هرگز پیدا نشد، چندین بار بزرگ شد.مجموعه تاریخی مهم شامل قسمت جلویی (مهمان خانه)، کلیسای اولیه مسیحیت و کلیسای ناتمام است. در ارتباط با این موارد، خارج از بازوی راست گذرگاه کلیسای ناتمام، قدیمی ترین عنصر، تعمید مسیحی اولیه است.تحقیقات باستان شناسی که در طول کار مرمت انجام شد، امکان بازسازی مراحل مختلف ساخت کلیسای قدیمی را فراهم کرد. عناصری که پدیدار شدند، وجود یک بازیلیکای اولیه مسیحیت را با سه شبستان، تقسیم شده توسط ستون، با عرض، اپید و سرپایی، که پیش از آن یک رواق (نورتکس) قرار داشت، برجسته کرد. ورودی کلیسای اولیه مسیحی هنوز به وضوح قابل مشاهده است. در واقع سوراخ های لیست دیواری درها روی زمین دیده می شود. کف کلیسا که آثار مشهودی از آن باقی مانده است، در شبستان مرکزی، در سرپایی و مدرسه کانتوروم به موزاییک چند کروم و در شبستانهای جانبی با آجرهای سفالی که به شکل شاه ماهی چیده شده بودند، بود.طرح پلان سنجی بازیلیکا، تزئینات موزاییکی کف و کشف سکه تیبریوس دوم (578-582) در محوطه حفاری، منشأ بنا را به دوره ای بین نیمه دوم قرن چهارم بازمی گرداند. و نیمه اول V.طرح اولیه از قرن هفتم تا مداخلات بازسازی و گسترش توسط لونگوباردها (قرن دهم) و نورمن ها (قرن یازدهم) دستخوش دگرگونی های مختلفی شد. مهم ترین دوره مجموعه صومعه به دوران نورمن باز می گردد. به طوری که روبرتو ایل گویسکاردو در سال 1069 بقایای برادران، دروگون و گوگلیلمو براچیو دی فرو را به آنجا منتقل کرد. پس از آن، آبرادا، همسر اول روبرتو ایل گیسکاردو، گوگلیلمو، برادر کوچکتر و خود گیسکاردو نیز در آنجا به خاک سپرده شدند.پس از فصل شاد نورمن، در قرن دوازدهم، دورهای از شکوه و جلال دوباره به بندیکتینها اجازه داد تا توسعه عظیم کلیسای قدیمی را در پشت اپسید برنامهریزی کنند. با این حال، این کلیسای جدید ناتمام ماند و با این نام به تاریخ سپرده شد و یکی از برجستهترین نمونههای رمانسک بالغ در جنوب ایتالیا بود.موزه قلمرو که در مهمانسرای کلیسای SS راه اندازی شده است. ترینیتا، مطالب گرانبهایی را برای مطالعه و دانش منطقه ونوسا جمع آوری می کند. علاوه بر یافتههای سنگی متعلق به صومعه باستانی و مدلی که کل مجموعه صومعه را بازتولید میکند، نتایج یک تحقیق طولانی و مفصل که توسط سرپرست میراث معماری و منظر باسیلیکاتا با همکاری آرشیو دولتی قدرت انجام شده را نشان میدهد. .اسناد نقشهکشی و اسناد جمعآوریشده امکان بازسازی قلمرو فراشهری ونوسا را در قرن هجدهم با شناسایی خانههای مزرعهای باستانی، آسیابها، ایاززی، فوارهها و سازههای معماری مذهبی قابل توجهی فراهم کرده است.
