صومعه او توسط سنت نیشان (سورب نشان) در قرن 10 در زمان سلطنت پادشاه عباس اول تاسیس شد.
محل صومعه حقپات به گونه ای انتخاب شد که مشرف به رودخانه دبد در منطقه لری در شمال ارمنستان باشد. این بنا نه در اوج بلکه در نیمه راه دامنه تپه ای در سایتی ساخته شده است که برای تهیه محافظت و پنهان کاری از چشم کنجکاو و همچنین در پاسخ به نوعی فروتنی رهبانی انتخاب شده است. قله ای در طرف مقابل رودخانه بیش از 2500 متر ارتفاع دارد.
کلیسای کوچک سنت نیشان اولین ساختمان باقیمانده حقپات است. در سال 966-67 شروع شد و بعدا تحت هدایت تردات معمار بزرگ و تاب شد.
بزرگترین کلیسای این مجموعه کلیسای جامع سنت نیشان از 967-991 ساخته شده است. این یک نمونه معمولی از معماری ارمنی قرن دهم است, گنبد مرکزی خود را بر روی چهار ستون تحمیل دیوارهای جانبی استوار. دیواره های خارجی با شکاف های مثلثی مشخص شده اند. نقاشی دیواری در اوپس مسیح پانتوکراتور را به تصویر می کشد. شاهزاده ارمنی خوتولوخاگا در گذرگاه جنوبی (یک شبستان عرضی که شبستان اصلی را تلاقی می کند) به تصویر کشیده شده است. پسران بنیانگذار کلیسا, شاهزادگان اسمبت و کوریک, با ملکه خسروانوچه در نقش برجسته در شیروانی شرقی نشان داده شده است. به غیر از یک یا دو ترمیم کوچک در قرن یازدهم و دوازدهم انجام, کلیسا شخصیت اصلی خود را حفظ کرده است. برج ساعت در سال 1210 ساخته شد و یکی از زیباترین نمونه های نوع خود از دوره قرون وسطی در ارمنستان است. برج ناقوس صومعه که در سال 1245 ساخته شده است جدا از گروه اصلی بناهای تاریخی است و از نظر معماری قابل توجه است.
همچنین تعدادی از خاچکارهای باشکوه (صلیب سنگ) قرن 11-13 در قلمرو صومعه ایستاده اند که بهترین شناخته شده خاچکار "امناپرکیچ" (نجات دهنده) است که از سال 1273 ایستاده است.
صومعه بارها تخریب شده است. در حدود سال 1130 زلزله ای بخش هایی از صومعه حقپات را ویران کرد و تا پنجاه سال بعد مرمت نشد. همچنین در قرون متمادی وجود خود و از یک زلزله بزرگ در سال 1988 دچار حملات متعددی توسط نیروهای مسلح شد. با این اوصاف, بسیاری از مجتمع هنوز دست نخورده و امروز می ایستد بدون تغییرات قابل توجهی.
