این غرفه در سال 1787 توسط معمار اولوف تمپلمن با دستورالعمل های دقیق پادشاه گوستاو سوم ساخته شد که شخصا شخصا درگیر این پروژه بود و خود برخی از طرح های اساسی را تولید می کرد و پیشنهاد می کرد پس از انجام کار تغییراتی ایجاد شود. گوستاو سوم چند سال قبل از ترور خود (1792) از غرفه استفاده کرد. دوک چارلز پس از مرگ او از غرفه به عنوان محل اقامت موقت خود استفاده کرد. این غرفه در دهه 1840 توسط پادشاه اسکار اول و دوباره بین سالهای 1937 و 1946 تحت معمار کاخ راگنار هجورت دو بار مرمت شده است. در این مدت به لطف کشف طرح های اصلی ماسرلیز برای هر اتاق امکان بازگرداندن فضای داخلی به شکل اصلی خود وجود داشت. چادرهای مسی سلطان در اصل سه ساختمان برای گارد کاخ است که توسط نقاش طراحی شده است لویی ژان دپرز و در طی سالهای 1787 تا 1790 ساخته شده است. دپپرز پیشنهاد کرد که تمام نماهای ساختمانها باید به صورت سه چادر ترکی طراحی شوند که در صفحه مسی با رنگ دکوراسیون پوشانده شده اند. با این وجود نمای چادر فقط در کنار چمنزارهای اصلی ساخته شده است که هنوز هم توهم مطلوب اردوگاه سلطان در حاشیه جنگل را ایجاد می کند. چادر میانی در سال 1953 به طور کامل با شلیک تخریب شد. جلوی چادر در طی سالهای 1962 تا 1964 به رهبری معمار کاخ راگنار هجورت بازسازی شد. ساختمانهای پشت چادر ارمادز در سالهای 1977-1978 و به دنبال نقشه های معمار کاخ بازسازی شد تربج ارن اولسون. او حیاط پایدار را که قبلا باز بود به اتاق چادر با سقف تبدیل کرد. امروز چادر مسی میانی خانه موزه پارک هاگا است. چادر به شرق خانه یک رستوران و یکی در سمت غربی محل اقامت است. چادرهای مسی یک بنای ملی است و طبق قانون محافظت می شود. که در 1996, منطقه متشکل از اولریکسدال, پارک هاگا, برونسویکن و جورگ ارمردن اولین پارک ملی شهر جهان شد. این منطقه به موجب طبیعی خود منحصر به فرد است, ارزش فرهنگی و تفریحی و نزدیکی مستقیم خود را به شهرستان های بزرگ. ایجاد پارک ملی شهر عمدتا توسط اداره سلطنتی جورگ ارمردن اداره می شود و چشم انداز تداوم میراث تاریخی سلطنتی را از پارک شکار جورگ ارمردن تا پارک های گوستاویان هاگا تقویت می کند.
منابع: ویکیپدیا
