فانوس دریایی آنیوا که توسط ژاپنی ها در جزیره کوچکی بین ژاپن و روسیه ساخته شد، پس از جنگ جهانی دوم به دست روس ها رفت. فانوس دریایی آنیوا توسط ژاپنیها در سال 1939 بر روی تکهای سنگ در سواحل جنوبی ساخالین، جزیرهای باریک به طول 950 کیلومتر که درست در شرق روسیه، بین دریای ژاپن و دریای اوخوتسک روسیه قرار دارد، ساخته شد. این جزیره تا سال 1800 عمدتاً خالی از سکنه بود، زمانی که ژاپن و روسیه علاقه مند به الحاق آن شدند. روس ها برای استفاده به عنوان مستعمره مجازات. این منجر به سالها درگیری، کاهش و افزایش نیروهای نظامی شد و هر دو کشور توافق کردند جزیره را در امتداد 50 تقسیم کنند. حلقهای از فانوسهای دریایی در سواحل صخرهای ساخالین ساخته شد تا به کشتیهای تجاری و حامل نیروهای وارده هشدار دهد.
پس از حدود 50 سال اشتراک جزیره، روس ها همه آن را در جنگ جهانی دوم ضمیمه کردند و باعث شد حدود نیم میلیون ژاپنی به هوکایدو تخلیه شوند. در سال 1951، معاهده سانفرانسیسکو امضا شد که به طور رسمی تصدی این جزیره را به روس ها واگذار کرد، اگرچه مسائل سرزمینی زیادی در مورد جزایر کوچکتر اطراف باقی مانده است.
این ساختمان هفت طبقه سالهاست که متروکه مانده است. جایی که زمانی دیزل ژنراتورهای پر سر و صدا باعث کارکرد ماشینآلات میشد، امروز فقط صدای امواجی است که به سنگها میکوبند.
