این ساختمان که در سالهای 1834-1839 ساخته شد، در اصل محل مجمع اشراف سن پترزبورگ بود، سازمانی برای مدیریت محلی که پس از اصلاحات رهایی بخش 1861، بیشتر شبیه یک باشگاه اجتماعی شد و رویدادهای خیریه از جمله کنسرت و رقص را سازماندهی میکرد. سالن بزرگ سه رنگ ژاکو (در حال حاضر سالن بزرگ فیلارمونیا) به طور خاص برای این اهداف طراحی شده است و به دلیل آکوستیک عالی خود مشهور است. در نیمه دوم قرن نوزدهم، این ساختمان خود را به عنوان مرکز فرهنگ موسیقی در سنت پترزبورگ تثبیت کرد و برخی از بزرگترین موسیقیدانان عصر از جمله فرانتس لیست، هکتور برلیوز، ریچارد واگنر و گوستاو مالر را به خود جذب کرد. مجمع اشراف در سال 1917 منحل شد و این ساختمان به خانه دائمی پتروگراد / لنینگراد / سنت پتروگراد تبدیل شد. ارکستر فیلارمونیک پترزبورگ در سال 1921. این ارکستر که در سال 1882 به عنوان گروه کر موسیقی امپراتوری تأسیس شد، قدیمیترین ارکستر سمفونیک روسیه است و شهرت خوبی در داخل و خارج از کشور دارد. ساختمان و ارکستر به ویژه با دیمیتری شوستاکوویچ که اولین سمفونی او در سال 1926 در اینجا به نمایش درآمد و در طول دهه های 1920 و 1930 در اینجا به اجرا و اجرای آثار خود ادامه داد. هنگامی که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، این ساختمان مجدداً به همراه ارکستر تغییر نام داد، به عنوان فرصتی برای تجلیل از آهنگساز بزرگ تلقی شد.
