قلعه بونکانسیلیو

این بنا بین سالهای 1239 و 1255 ساخته شده و محل اقامت اسقف های شاهزاده تا زمان سکولاریزاسیون اسقف اعظم در سال 1803 بود. این ساختمان از مجموعه ای از ساختمانها در دوره های مختلف تشکیل شده است که نسبت به شهر در یک دیوار در موقعیت کمی مرتفع محصور شده است. امروز این قلعه موزه ای به همین نام را در خود جای داده است.

کاستلوچیو قدیمی ترین قسمت قلعه بونکانسیلیو است. این ساختمان, بنا در اواسط قرن سوم, شامل قدیمی ترین برج استوانه ای نادرست به نام توره داوگوستو. از سال 1255 تا 1796 محل اقامت اسقف های شاهزاده شهر و مقر شورای اولیک بود که نهاد حاکم اسقفی بود و از این رو نام "بونکانسیلیو"بود. اسقف جان چهارم هیندرباخ (1465-1486) کارهای اصلی گسترش و زینت را بر عهده داشت: ارکرها, پلی فور بزرگ به سبک گوتیک ونیزی, تمپانوم کرنل شده و حیاط بزرگ داخلی که توسط گلدان احاطه شده است.

کاخ مگنو

محل اقامت کاردینال برناردو کلز (1485-1539) بود که بین سالهای 1528 تا 1536 در کنار کاستلوچیو ساخته شده بود و سالی بود که به طور رسمی افتتاح شد. نقاشان جیرولامو رومانینو, داسو و باتیستا داسی و مارچلو فوگولینو نویسندگان چرخه های نقاشی دیواری فوق العاده ای هستند که بیشتر فضای داخلی را زینت می دهند. کارگران ایتالیایی به ویژه ونیزی و لومبارد در مدیریت حیاط و اجرای اثاثیه یکی از ثروتمندترین اقامتگاه های شاهزاده در شمال ایتالیا با کارگران شمال اروپا جایگزین شدند. در طول شورا کاردینالز کریستوفورو و لودوویکو مادروزو میزبان پیشوایان و سفرای عالی در قلعه بودند و مراسم و ضیافت هایی را در مگنو پالازو و در باغ ها برپا کردند.

توره دلاکیلا

این برج برای اولین بار در سندی از سال 1290 بر روی دروازه همنام ساخته شده است که در دیوارهای شهر افتتاح شده است. ساختار سه طبقه فعلی خود است با توجه به مداخله در پایان قرن توسط شاهزاده اسقف جورج لیختن اشتاین ترویج. مقدمه در سال 1390 انتخاب شد و برج – که متعلق به شهر بود – را با یک راهرو سرپوشیده به قلعه بونکانسیلیو متصل کرد و به یک اقامتگاه خصوصی برای خود و مهمانانش تبدیل کرد. به همین منظور او یک نقاش بوهمی به نام استاد ونسلاس را سفارش داد تا طبقه دوم را با چرخه ای از نقاشی های دیواری به تصویر بکشد که ماه ها جواهری از فرهنگ مجازی گوتیک بین المللی است.