افسانه از یک بانوی سفید می گوید که توسط شوهر شرورش از دیوارهای یک قلعه باستانی پرتاب شد. اما آسمان به او رحم کرد و قبل از شکستن روی صخره ها بدنی سنگی به او بخشید. گفته می شود که روح او هنوز آنجاست، روی صخره ای مشرف به خلیج، در نزدیکی بقایای عمارت باستانی دوینو، و برخی از شب ها زنده می شود و بدون آرامش سرگردان است.این ساختمان مانند یک ساختمان مرکب و عظیم به نظر می رسد: بالاتر از همه، برج قرن شانزدهمی قرار دارد که ساختار دو هزار ساله خود را دست نخورده حفظ کرده است. در اطراف این برج، بر روی خرابههای یک پاسگاه رومی، است که در سال 1300 ساخت قلعه فعلی و نه چندان دور از قلعه باستانی انجام شد.از سال 1600 بر اساس شمارش تورن هوفر والساسینا، قلعه به تدریج مفهوم یک قطب انسانگرا را به خود گرفت که هنوز هم آن را حفظ کرده است. از 15 اتاق کاملاً مبله می توان بازدید کرد، مملو از گواهی هایی که تاریخ طولانی خانواده شاهزاده های دلا توره و تاسو را بازگو می کند، که نسب آنها از سال 1400 به خدمات پستی اروپا مرتبط بوده است. برنامه سفر، که در حدود یک سال طول می کشد یک ساعت و نیم، علاوه بر اثاثیه گرانبها، اسناد تاریخی متعدد، نامه های اصلی، عکس های خانوادگی و چاپ های دوره را تحسین می کند. نکته قابل توجه پیانوی لیست است. یک شاهکار معماری پلکان پالادیو است.منظره ای که می توان از بالای برج تماشا کرد، که از کارسو تا دریا در سیصد و شصت درجه متغیر است، واقعاً تحسین برانگیز است، در حالی که فضای کلیسای کوچک خانوادگی بسیار خاص است. با عبور از پارک میتوانیم از تنوع غنی گیاهان مدیترانهای قدردانی کنیم: بلوط، درخت سرخدار، درختان زیتون، سرو و آبشارهای متعدد از گلهای رنگارنگ که خیابانهای قلعه را رنگآمیزی و معطر میکنند. سنگر قلعه 400 متر مربع مساحت و 18 متر عمق دارد.
