قلعه پالیزی

این قلعه غالب پالیززی سوپریوره افزایش در یک ماموت راکی ریج در 300 متر از سطح دریا با دیوار محض, در یک موقعیت غالب با توجه به شهر. این یک سنگر دفاعی برای فرار از تهاجم دشمنان قرن های دزدی دریایی ترکیه محسوب می شد. تنها امکان دسترسی از طریق کاستلو به عنوان اثبات موقعیت استراتژیک است. اطلاعات خاصی در مورد تاریخ ساخت ساختمان وجود ندارد اما روی پلاکی که در ورودی قرار داده شده است به زبان لاتین می خوانیم که در سال 1580 "به دلیل پیری در حال سقوط است". اولین ساختمان قلعه می تواند به سکولو بازگردد در طول سالها مداخلات بی شماری انجام شده است که وی تحت تاثیر قرار گرفته است و همین امر او را به سمت ظاهری سوق داده است که اکنون خودش را نشان می دهد. ساختار دفاعی توسط رومانو بازسازی شد, کلونا و اربو در قرن سوم, توسط اردوینو از الکنترس در قرن سوم و سپس به یک ساختمان مسکونی توسط خانواده بارونیال د بلاسیو در تبدیل شد 1866 (در شخص تیبریوس که تصمیم به بازسازی قلعه پالیززی دقیقا یک سال پس از مرگ پدرش در اتاق خود رخ داده است) که در سمت غرب ساختمان همه در خشت ساخته شده. پس از بازسازی قلعه به عنوان اقامتگاه تابستانی توسط دون تیبریو تا زمان مرگش در سال 1873 و در سن 46 سالگی مورد استفاده قرار گرفت. از ساختار اصلی باستانی باقی می ماند دیوارهای بلند با باروهای توانا با کفش و گاو نر جدا, منافذ چند سطح که به دنبال این دوره از خط الراس سنگی و برخی از اثری از جنگ و نقاط ضعف. سرانجام, دو برج وجود دارد, یک کرنل استوانه ای در سمت شرق و یک زاویه در طرف مقابل. درب ورودی که توسط یک کادیتویا برطرف شده است هنوز هم دارای نشان ملی با سنگ نگاره فرانچسکو کلونا است که در سال 1580 بازسازی کرد و هنوز حلقه قوس سنگی را حفظ می کند. در سال 1943 کارلو دوبلاسیو هنگامی که رجیو توسط انگلیسیها بمباران شد به اونجا پناه برد. بین سالهای 1950-1960 فردیناندو به نام ناندینو در ماه های تابستان با همسرش دونا نومی و فرزندانش از قلعه استفاده می کرد. دون ناندینو ترمیم های کوچکی را در قسمت قابل سکونت انجام داد که با این وجود برای جلوگیری از وخامت تدریجی کافی نبود. امروزه حتی این بخش قابل سکونت بازسازی شده تقریبا بدون پوشش بیشتر است. گواهی نامه استاد اعمال پالیزی ساوریو گریمالدی نشان می دهد که در سال 1751 این قلعه توسط دیوارهایی با دو برج احاطه شده است. در داخل یک راه پله بزرگ با یک پنجره وجود دارد, اشپزخانه "با کوره فولاد سازی دهان دودکش خود را", یک اتاق با سقف تخته های شکسته, "یک پیش از دوربین نیز تابلوهای غیرفعال روستایی", تعدادی از اتاق های دیگر, انبارها و زیرزمینهای. ساختار بیان شده است و این به دلیل تغییرات و اضافات سلطه هایی است که در طول قرن ها رخ داده است. اجسام دایره ای کرنل شده در موقعیت بیرون زده با توجه به دیوارهای پرده ساختمان اصلی طرح برنامه ریزی را زنده می کنند. تمام ارتفاعات با قرنیزهایی با عناصر خطی غنی شده اند که با سوراخ های کوچک بیضی شکل در نمای اصلی برجسته می شوند. سوراخ های متعدد در ارتفاعات وجود دارد, پنجره ها با یک قوس دور علامت طبقه همکف, پنجره اشاره کرد و پیچیده تر طبقه فوقانی. ورودی اصلی و ورودی تراس مشرف به روستای زیر در مقایسه با سنگ تراشی بر روی بدنه کرنل پیشرفته با خطوط صاف واقع شده است. فضای داخلی دارای کارهای مرمت مشهودی است (هنوز در حال انجام است) با عناصر تقویت سازه های فلزی و کف های جدید با تیرهای چوبی. یک راهرو چوبی امکان راه رفتن در اتاق های اصلی را فراهم می کند. در طبقه همکف زین ها و سایر عناصر دوره بسیار اخیر وجود دارد که قرار بود قلعه به حیوانات پناه دهد. اتاق های دیگر, که کسانی که در طبقه فوقانی به دلیل فروپاشی سقف هنوز دوباره نیست غیر قابل استفاده بود, برای اصطبل در نظر گرفته شد, اشپزخانه, انبارها و اتاق خصوصی. این قلعه همچنین مجهز به زندان هایی بود که در سنگ زنده تراشیده شده بودند. در سطح فنی و سازنده, است یک سنگ تراشی از سنگ های بی شکل قرار داده شده در تخت افقی تنظیم با بسیاری از ملات وجود دارد, در حالی که تورو, قرنیز و بکاتلی در سنگ اهک هستند. روی تمام پرده ها مداخلات گوه های خشت و کاشی های شکسته وجود دارد. جدیدترین بدنه ساخته شده توسط دی بلاسیو در سنگ تراشی باربر است. این قلعه توسط وزارت میراث فرهنگی به عنوان یک بنای یادبود ملی اعلام شده است