لوبیای معروف سارکونی قرن هاست که در منطقه خاصی از باسیلیکاتا کشت می شود که شرایط خاص محیطی - مانند دمای پایین تابستان - امکان تولید لوبیا با کیفیت بالا را فراهم می کند که کاملا از سایر انواع موجود قابل تشخیص است. در سارکونی طبقه کارگران, بدبخت ترین, روزی از قطعه کوچک از زمین همه با لوبیا کاشته به خود جلب کرد. اطلاع از اینکه حبوبات و به ویژه لوبیا تنها راه نجات از گرسنگی بود در واقع چنان گسترده بود که در این منطقه محصولات این محصولات بیشترین نمایندگی را داشتند که طبق داده های موجود در برنزه شدن کاداستر از سال 1746 تایید شده است. به عبارت دیگر کشاورزان علی رغم اینکه از ترکیب شیمیایی لوبیا اطلاع نداشتند تواناییهای عالی انرژی خود را حس کرده بودند. نتوانستند به دلیل شرایط بدبختی که از گوشت تغذیه می کردند خود را با غلات و حبوبات یعنی با ماکارونی کلاسیک و لوبیا تغذیه کنند: غذای نمادی از تغذیه دهقانان. در باسیلیکاتا, کشت حبوبات, و لوبیا بالاتر از همه, در حال حاضر در پایان قرن سوم ثبت شده است که توسط ثبت اداری از دستورات مذهبی صومعه از زمان نشان داده شده است. اینها در این مورد لوبیای امریکایی هستند که پس از کشف کریستف کلمب در قاره جدید وارد ایتالیا شدند. تا این زمان, گونه گسترده, در حال حاضر توسط رومیان باستان شناخته شده, لوبیا از چشم شد, به عنوان اپیسیوس شهادت به ما در د دوباره کوکیناریا. لوبیای سارکونی شکل بیضی یا گرد دارد و با تفاله لطیف مشخص می شود که باعث هضم ویژه می شود. این ماده در 19 اکوتیپ محلی بورلوتو و کانلینو تولید می شود و دارای رنگ روشن از زرد کمرنگ تا سفید است و ممکن است دارای رگه های تیره باشد. پس از برداشت در حالت تازه می توان به مدت 4-5 روز در یخچال نگهداری کرد. خاکهایی که کشت می شود در بالای 600 متر ارتفاع قرار دارند. کاشت بین فروردین و luglio.Il طعم شیرین معمولی این لوبیا به شرایط محیطی رشد بستگی دارد و به دانه ها اجازه می دهد غلظت قابل توجهی از قندهای ساده را حفظ کنند که در زمان های طولانی تر از انواع دیگر به نشاسته تبدیل می شوند.
