لیکور جادوگر

لیکور Strega که معمولاً Strega نامیده می شود، طعمی شیرین و مخملی دارد، قوام نسبتاً غلیظی دارد و بسیار معطر است با انبوهی از نعناع و ادویه جات که در میان آنها دارچین و زعفران برجسته هستند، ماده ای که رنگ معمولی آن را زرد می کند.به عنوان یک لیکور کاملاً همه کاره است، معمولاً بعد از غذا به عنوان "ammazzacaffè" می نوشند، هم سرد و هم گرم، یا برای همراهی شیرینی ها و بیسکویت های خشک، برای طعم دادن به برخی شیرینی ها و دسرها (مثلا در کیک میموزا به جای مارسالا) استفاده می شود. ) یا هنوز در بستنی های آب پز و سالاد میوه، یا در نهایت، به عنوان یک ماده در برخی کوکتل ها، به عنوان جایگزینی برای لیکور گالیانو، که یادآور رنگ است.تاریخچه لیکور Stregaلیکور جادوگرلیکور Strega در سال 1860 توسط کارخانه تقطیر Strega Alberti در Benevento ساخته شد.نام "جادوگر" برای یادآوری یک افسانه لمبارد انتخاب شد که شهر بنونتو را محل ملاقات رسمی همه جادوگران در جهان می دانست.دستور غذای اصلی که امروزه هنوز تغییر نکرده و مخفی است، استفاده از حدود 70 نوع ادویه و سبزی را می طلبد که در میان آنها زعفران، دارچین، نعنا، رازیانه، ارس و جوز هندی شناخته شده است.هر گیاه با دقت توسط خانواده آلبرتی انتخاب می شود و سپس در کشوهای چوبی شماره گذاری شده ذخیره می شود، برخی از مواد بسیار گرانبها زیر قفل و کلید نگهداری می شوند.کارگرانی که لیکور را تولید می کنند فقط وظیفه دارند مقادیر دقیق هر ماده شماره گذاری شده را بگیرند و سپس آنها را آسیاب کنند تا دستور پخت همیشه مخفی بماند.لیکور قبل از بطری شدن حدود یک سال در بشکه های بلوط کهنه می شود تا گیاهان و ادویه ها به خوبی با یکدیگر مخلوط شوند.لیکور استرگا شهرت جهانی دارد، همچنین به دلیل این واقعیت است که در بسیاری از فیلم ها و کتاب های نویسندگان مشهور بین المللی از آن نام برده شده است، از ارنست همینگوی که در «وداع با اسلحه ها» از آن یاد می کند، تا وینیسیو کاپوسلا که آن را در آهنگ خود شاعر می کند. "با یک گل رز