در قلب از فعال ترین پاریس نه چندان دور از مرکز خرید بزرگ وستفیلد Forum des Halles می ایستد بی تردید و غریب شبح از مرکز پمپیدو که در آن هنر و فرهنگ و خلاقیت و nonconformism دیدار خواهد کرد. ساختمان نام رئیس جمهور ژرژ پمپیدو در پایان دهه شصت می خواستم به پایتخت فرانسه یک مرکز فرهنگی است که می تواند در دیدار های متعدد مظاهر هنری معاصر تولید: بنابراین در کنار بزرگترین مجموعه از هنر مدرن و معاصر در اروپا, عمومی, کتابخانه, سینما و تئاتر, فضاهای آموزشی فعالیت های پژوهشی مرکز موسیقی کتابفروشیها یک رستوران و یک بار. در تصاویر صداها و کلمات پیدا کردن آزادی بیان در داخل یک بزرگ و جادار ساختمان و خارج از آن در پهناور مربع در هر ساعت شلوغ توسط هنرمندان از همه نوع. این ساختمان که خانه های مرکز Pompidou در 70s به طراحی معمار ایتالیایی رنزو پیانو و انگلیسی ریچارد راجرز ساخته شده بود. این کار قطعا اصلی است که در آن هنر ساختمان بیان شده است در چنین راهی anticonformistico: حمایت از ساختار و عناصر برای ارتباط بین مناطق مختلف ساختمان چیده شده خارج, خروج, در نتیجه در داخل یک فضای بزرگ برای استفاده در نمایشگاه ها و فعالیت های مختلف است که مشخص مرکز شهر. نتیجه یک کاخ در نما است که پله برقی و لوله های رنگی بزرگ وجود دارد. رنگ های مورد استفاده عبارتند از قرمز و آبی و زرد و سبز که هر کدام بیانگر محتوای مختلف را از غلاف: آبی برای هوا سبز برای مایعات زرد برای کابل های برق و قرمز برای جاده ها است.
