کلمه باروک از واژه فرانسوی باروک گرفته شده است که در اصل به معنای مروارید بد شکل است. این اصطلاح سپس با میانجی گری پرتغالی "barroco" و "barrueco" اسپانیایی، که به اشکال عجیب و غریب و غیر معمول اشاره دارد، مطرح شد. سبک باروک که در ابتدا توهین به منطق و سلیقه تلقی می شد، بعداً توسط سه هنرمند رم به حداکثر بیان خود رسید: برنینی، بورومینی و پیترو دا کورتونا.باروک همچنین مفسران بزرگی در مجسمه سازی و نقاشی در جنوا داشت، مانند فرانچسکو ماریا شیافینو، نویسنده مجسمه مریم باکره ملکه جنوا، که در محراب کلیسای کوچک دوگال قرار داده شده است.
