معبد عین المفتلا در قسمت مرکزی واحه بهاریا در خروجی جاده ای قرار دارد که بهاریا را به واحه سیوا متصل می کند. این معبد زمانی مرکز شهر باستانی القصر بوده است. احتمالاً در زمان سلسله 26 ساخته شده است، اگرچه برخی از قسمت های معبد ممکن است به زمان های قبلی در پادشاهی جدید بازگردد. معبد احتمالا توسط یونانی ها و بعداً توسط رومی ها بزرگ شد.برخی از قسمتهای معبد توسط کشیش اعظم به نام Zed-Khonsu-efankh ساخته شد که برادرش Sheben-Khonsu در زمان سلطنت Ahmose II یک کشیش بود. بخشدار.این محوطه شامل چهار کلیسای کوچک است که در سال 1939 توسط احمد فخری، باستان شناس مصری، که به دلیل بیشتر اکتشافات در صحرای غربی مصر شناخته شده است، کشف شد. این چهار کلیسای کوچک متعلق به سلسله بیست و ششم است، آخرین سلسله بومی که قبل از فتح ایران در سال 525 قبل از میلاد بر مصر حکومت می کردند.این کلیساها متعلق به گروهی از معابد است که در دوران حکومت آماسیس ساخته شده اند، با نقش برجسته های نقاشی شده و فرورفته تزئین شده اند و سبکی شبیه به سایر معابد مصری آن زمان دارند.در اولین کلیسای کوچک که بزرگترین آن به حساب میآید، تصاویری تزئین شده روی دیوارهای کلیسای کوچکی که به فرعون آماسیس اختصاص داده شده و برای تعدادی از خدایان قربانی میشوند، وجود دارد. نمازخانه دوم توسط Zed-Khonsu-ankh که زمانی یک تاجر ثروتمند بود ساخته شد. صحنه ای وجود دارد که کاهن اعظم را با سر تراشیده در حال پرستش اوزیریس نشان می دهد. تقریباً به طور انحصاری به الهه بس تقدیم شده است که احتمالاً سومین نمازخانه است، در حالی که نمازخانه چهارم نیز توسط Zed-Khonsu-ankh ساخته شده است، ساده تر است، از آجر و سنگ ساخته شده است، اما احتمالا هرگز نقاشی نشده است.مقبره های زیادی در آنجا ساخته شد، مانند آرامگاه زد-آمون اف-آنخ و پسرش بننتویی که یک کشیش و پیامبر محسوب می شد.شهر قدیمی زمانی تا عین المفتیله امتداد داشت، چشمه ای که اکنون در حاشیه کویر قرار دارد. اینجا امکان دوچرخهسواری وجود دارد، اما بهتر است با ماشین سوار شوید، زیرا مسیر مشخص نیست یا توصیف آن آسان نیست. درست در جنوب چشمه حصار چوبی با چهار زیارتگاه کوچک از سلسله 26 وجود دارد که توسط اشتایندورف و فخری حفاری شده است. ماسه سنگ شکن داخلی، متناوب با اخر و سنگ خود (که آنها را به پوسته ها حساس می کند و فوق العاده رنگارنگ می کند)، هیچ یک از آنها مطابق با قوانین معماری فراعنه نیست. آنها به بس، خدای حامی نوازندگان، رقصندگان و فاحشه ها تقدیم شدند. از مجسمه او فقط یک پا و یک دم شیطانی باقی مانده است.اگر از سربالایی و تپه شنی عبور کنید، می توانید از منظره ای پانوراما از القصر، باویتی و مناظر اطراف لذت ببرید.
