این معبد در قرن اول میلادی توسط پادشاه تیریدات اول ارمنستان ساخته شد و ساخت و ساز به لطف پولی که پادشاه ارمنستان از امپراتور نرو در طول سفر خود به رم دریافت کرد تامین مالی شد. این معبد به خدای میترا اختصاص داشت.
سقف ساختمان توسط 24 ستون از نظم یونی پشتیبانی می شود. گارنی برخلاف سایر معابد یونانی-رومی دارای پایه بازالت است. . در قرن سوم بر اثر زلزله ویران شد و در سال 1979 با مصالح اصلی بازسازی شد که برخلاف اتفاقاتی که در رم رخ داد برای ساخت بناهای دیگر مورد استفاده قرار نگرفت اما در جایی که بودند متروکه ماند. حمام های حرارتی واقع در قسمت شمالی سایت که دارای یک سلول گرمایشی کاملا حفظ شده هستند از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند. کف داخلی حمام با موزاییک هایی با الهام از چهره هایی از اساطیر یونان تزیین شده است که در این میان تتی برجسته است که با سنگ های طبیعی 15 رنگ مختلف ساخته شده است.. یکی از کتیبه های یونانی می خواند :" ما بدون دریافت چیزی کار کردیم".
پس از تبدیل ارامنه به مسیحیت, برخی از کلیساها و کاخ یک کاتولیکوس در داخل مرزهای قلعه ساخته شد: حتی از این ساختمان, مانند همه دیگران (به جز معبد), تنها چند خرابه باقی مانده است.
در قرن چهارم هنگامی که ارمنستان به مسیحیت تبدیل شد پادشاهان این کشور معبد گارنی را به اقامتگاه تابستانی خود تبدیل کردند که بعدا پادشاه خسروف به شکار رفت. کاخ یک کاتولیکوس در مرزهای قلعه ساخته شده است. در کنار معبد ویرانه ها و پایه یک کلیسای مسیحی قرن هفتم قرار دارد که در اثر زلزله ای در تی وی تخریب شده است که بسیار بالاتر از معبد بت پرست بود.
این معبد در میان معابد شرق جای تعجب دارد. منحصر به فرد خود را در این واقعیت نهفته است که این تنها نمونه ای از معماری هلنیستی در قلمرو ارمنستان امروزی است و Caucaso.Il چشم انداز خارق العاده تنگه گارنی به تخیل حمله می کند.
در خارج از منطقه غنی شده عبادتگاه های دیگری نیز وجود دارد: کلیسایی که به مریم اختصاص داده شده است و کلیسایی دیگر به سنت ماشتوتس و همچنین خرابه های مونساترو از هاوتس تار.
