لوسیو مونازیو پلانکو در سال 90 قبل از میلاد در خانواده ای شوالیه به دنیا آمد. در نزدیکی تیوولی یا آتینا در سن 90 سالگی در گائتا در سال تولد عیسی درگذشت.او در طول زندگیاش سمتهای مختلفی را بر عهده داشت: کنسول در سال 42 قبل از میلاد، همراه با ترومویر مارکو امیلیو لپیدو، و سانسور در سال 22 قبل از میلاد. با امیلیوس لپیدوس پاولوس که در سال 34 قبل از میلاد کنسول سوفکتوس بود.او دو بار امپریوم را به دست آورد، ژنرال، سیاستمدار زیرک، بخشدار اوربه، Legatus pro Praetor بود و دو مستعمره رومی را تأسیس کرد. او در زندگی سیاسی خود برای بقای خود تلاش کرد و در مواقع بسیار خطرناکی با تغییر اتحادهای خود با توجه به شرایط موفق شد. او در طول لشکرکشیهای نظامی برای فتح گول به دنبال گایوس ژولیوس سزار بود و در طول جنگ داخلی نیز از او پیروی کرد و در کنار او از رودخانه روبیکون عبور کرد. ژولیوس سزار پس از پیروزی در جنگ داخلی، او را به اسپانیا می فرستد. در سال 46 ژولیوس سزار، پس از منصوب شدن به عنوان دیکتاتور مادام العمر و امپراتور، او را به عنوان پرفکتوس اربی نامزد کرد. این رویداد با یک سکه، یک طلا به یادگار مانده است: در جلوی آن، پیروزی با کتیبه C CAES DIC TER و در پشت یک کوزه با کتیبه L. PLANC PRAEF.VRB نشان داده شده است... در سال 45، ژولیوس سزار، دولت را در او اهل گول سال بعد، بلافاصله پس از ترور ژولیوس سزار، مارکوس تولیوس سیسرو او را وادار به وفاداری به جمهوری کرد. در سال 43، سنای روم، بنا به پیشنهاد سیسرو، وظیفه تأسیس مستعمرهای در گول را به او سپرد که نام آن Lugdunum بود، و این خود پلانکوس بود که مرزهای آن را با گاوآهن ترسیم کرد، رویدادی که با ضرب یک گاوآهن به یادگار مانده است. سکه اندکی پس از آن او مستعمره رومی دیگری به نام آگوستا راوریکا را تأسیس کرد که بعداً نام بازل را به خود گرفت. Triumvirs تصمیم گرفتند از شر دشمنان خود خلاص شوند و لیست های ممنوعیت ایجاد کردند، به عنوان مثال لیست هایی حاوی اسامی کسانی که قرار بود به قتل برسند، از جمله نام سیسرو (که توسط قاتلان مارکو آنتونیو در نزدیکی فورمیا کشته شد)، گایوس پلوزیو پلانکو. (برادر لوسیو مونازیو پلانکو) و پائولو لپیدو (برادر امیلیو لپیدو) در این بین Triumviri Ottaviano، آنتونیو و لپیدو قدرت را در رم به دست گرفتند و مونازیو پلانکو در کنار آنها قرار گرفت. Triumvirs تصمیم گرفتند از شر دشمنان خود خلاص شوند و لیست های ممنوعیت ایجاد کردند، به عنوان مثال لیست هایی حاوی اسامی کسانی که قرار بود به قتل برسند، از جمله نام سیسرو (که توسط قاتلان مارکو آنتونیو در نزدیکی فورمیا کشته شد)... لوسیو مونازیو پلانکو عاشق آن بود. گائتا به قدری صاحب یک ویلای باشکوه در قلمرو آن بود که تنها ویرانههایی از آن باقی مانده است و یک مقبره بزرگ که در بالای مونت اورلاندو قرار دارد، بسیار خوب حفظ شده است، که هنگام مرگ در آن دفن شد و در داخل آن مجسمهای وجود دارد. این مقبره یک بنای تدفین استوانهای شکل به ارتفاع 13.20 متر و قطر 29.50 متر است که توسط یک خط دیواری با نشانهای جنگی تاجگذاری شده است که توسط ژنرال سزار ساخته شده است.
