مجموعه تشییع جنازه که بر روی یک سکوی بلند قرار گرفته است، از سه طرف مستقیماً در صخرههای توفانی تراشیده شده و دارای نمای تاریخی است که بر کل دره مسلط است و از طریق دو پلکان جانبی قابل دسترسی است.بنای یادبود بدون افزودن قطعات خارجی ساخته شده و به همین دلیل به دلیل شکنندگی توف بسیاری از عناصر اولیه معماری آن از بین رفته است.تنها به لطف قطعات تزئینی به دست آمده در حفاری ها، امکان بازگشت به بازسازی نسبتاً واقعی کار وجود داشت.کل بنای تاریخی با گچ کاری پلی کروم مطابق با هنر تزئینی اتروسکی که عاشق رنگ های روشن بود پوشیده شده بود. با این حال، متأسفانه امروزه بسیار کمی از این اثر از ظاهر اصلی خود باقی مانده است، حتی اگر جذابیت آن همچنان قابل توجه باشد.مقبره دارای بقایای دوازده ستون شیاردار است که یک پروناوس با سقف صندوقدار را مشخص می کند. ستونها حائل یک فریز برجسته بودند که با یک سری گریفینهای روبهرو تزئین شده بود که توسط دم توسط یک پیکره زن حمایت میشد و متناوب با رزتها (همانطور که میتوان از بقایای بخشی از فریز نیز استنباط کرد). تنها ستون باقیمانده، که در پایتخت آن چهرههای انسانواره قابل تشخیص است، باقیمانده سقف خزانه را پشتیبانی میکند.در داخل، در پایین، بقایای گچ نقاشی شده دیده می شود.در زیر تریبون یک دروموس عمیق (راهروی دسترسی) که حدود ده متر در توف حفر شده است، امکان دسترسی به مقبره را فراهم می کند. این ورودی یکی دیگر از سمت راست را قطع می کند که حدود 10 متر در زمین فرود می آید و به آرامگاهی می رسد که قدمت آن به قرن چهارم می رسد. قبل از میلاد مسیح. فضای داخلی این آخرین اتاق تدفین به سبک یونانی است و سقف آن با خزانه های صیقل داده شده با هنر نفیس تزئین شده است.اتاق تدفین مقبره ایلدبراندا از آنجایی که در دوران باستان بیحرمت شده است، هیچ تزئینات برجسته و هیچ قطعهای از تجهیزات آن ندارد. اتاق مجهز به یک سکوی واحد برای رسوبگذاریها، طبق پلان صلیبی یونانی سازماندهی شده است و در سقف آن یک تیر کاذب در توف حک شده است.
