در بخش D از گورستان یادبود Staglieno در جنوا، مقبره کارلو راجیو قرار دارد که توسط مجسمهساز آگوستو ریوالتا در سال 1872 ساخته شده است. ریوالتا در سال 1837 در الساندریا متولد شد، پس از اتمام تحصیلات خود در آکادمی هنرهای زیبای Ligustica در سال 1859 به فلورانس نقل مکان کرد. ، جایی که او در استودیوی دوپره کار می کرد. ریوالتا یکی از اولین هنرمندانی بود که به سبک «رئالیسم بورژوایی» پایبند بود که ویژگی آن رویکردی توصیفی و دقیق در بازنمایی واقعیت بود.بنای یادبود تشییع جنازه کارلو راجیو نمونه ای نمادین از سبک رئالیستی بورژوایی است که به ویژه برای بیان مفهوم جدیدی از مرگ که در نیمه دوم قرن نوزدهم مطرح شد، مناسب است. در این سبک، بازنمایی مرگ عاری از هرگونه عنصر نمادین یا معنوی است و صرفاً بر بیان درد و فقدانی متمرکز است که درگذشت عزیز برای نزدیکانش بیانگر آن است.مقبره کارلو راجو با توجه زیاد به جزئیات مشخص می شود، هم در بازنمایی شخصیت ها و هم در انتخاب لباس ها و اشیایی که آنها را احاطه کرده اند. این صحنه تخت متوفی را در محاصره خانواده و دوستان داغدار به تصویر می کشد. هیچ شخصیت فرشته ای یا نمادینی وجود ندارد که بتواند درد و رنج حاضران را کاهش دهد و نه امیدی به رستگاری برای کسانی که دیگر نیستند.به این ترتیب، بنای یادبود تشییع جنازه کارلو راجو نشان دهنده یک لحظه غم انگیز در زندگی یک خانواده است که با دقت و واقع گرایی بیان می شود که درام صحنه را افزایش می دهد. بنابر این مقبره راجیو نه تنها یک اثر هنری با ارزش تاریخی و هنری بسیار است، بلکه سندی ارزشمند از ذهنیت و ارزش های جامعه قرن نوزدهم است.
