نوویچ در قلب توده مرکزی و نه چندان دور از دره های اوت دوردون واقع شده است. گنجینه های خود را محیط زیست طبیعی خود و یک سنت از عبور در امتداد دانش. این موسسات یادگیری خود را با دقت حفظ کرده است که صنعتگری روستایی و احترام به محیط زیست تدریس می شود. با وجود ریشه شناسی که نوویچ به عنوان یک "شهر جدید" تعریف می کند (نووس ویکتوس در لاتین), تاریخ خود بسیار قدیمی است. به نظر می رسد که حل و فصل به عنوان یک جابجایی جمعیت شروع. در هر صورت نوویچ از قرن 11 تا 12 به عنوان جامعه ای وابسته به ویسکونتی ونتادور با قلعه چشمگیر و شهرت ادبی معتبر مربوط به ترابادورهای قرون وسطایی شناخته می شد. نوویچ دارای استحکامات بود که اثری از بقایای در قدیمی ترین خیابان شهر باقی مانده است. هنوز دروازه های استحکامات و کلیسایی دارد که در قرن 15 پس از خسارات ناشی از جنگ صد ساله بازسازی شد. این شهر همچنین در قرون وسطی منشور معافیت داشت. در اواسط قرن 19, نوویچ افتخار یک مدرسه مزرعه, فصل محلی از یک سیستم تحصیلی کشاورزی تاسیس شده توسط جمهوری 2. توسط ژان سنبل دوسل در مزرعه اش لس پلینز تاسیس شد و او تا زمان مرگش در سال 1891 کارگردانی کرد. این مزرعه پایه ای برای مدرسه متوسطه کشاورزی امروز شد. این تحصیلات توسط یک مدرسه عملی برای صنعتگری روستایی یا اکول پراتیک دارتیسانات روستایی به پایان رسید که برای توانبخشی افراد معلول در جنگ پس از جنگ جهانی اول تاسیس شد.
