ویلا دل بالبیانلو

در پایان قرن هجدهم دسترسی اصلی به ویلا یک نردبان شیب دار مشرف به دریاچه بود. برای استقبال از مهمانان یک شعار حک شده بر روی کف ایوان باز به تفرجگاه ساحلی ""فا م م فونز وودراس" انجام چه می خواهید)", شرح کامل از روح که "محل دلخوشیها" ویلا پر زرق و برق دل بالبیانلو در دماغه مطرح مشرف به دریاچه کومو می ایستد. بالا رفتن از گلدان می توان چشم انداز دریاچه را با اعلیحضرت تحسین کرد: از یک طرف ترمزینا که به قلب لاریو باز می شود و از طرف دیگر جزیره کوماچینا. گفته شده است که دقیقا در اتاق متقارن در دو طرف از بازی قرار داده شده (کتابخانه و اتاق موسیقی, نقشه بردار امروز) تشکیل قصیده "قدردانی", اختصاص داده شده به کاردینال دورینی. این ویلا در سال 1787 در صومعه فرانسیسکن از قبل موجود توسط کاردینال انجلو ماریا دورینی ساخته شد. در مرگ کاردینال در سال 1796 به برادرزاده اش لویجی پورو لامبرتنگی منتقل شد که سیلویو پلیکو را به عنوان معلم فرزندان خود داشت. بعدا این ملک توسط جوزپه ارکوناتی ویسکونتی که در اتاق نشیمن خود میزبانی می کرد روشنفکران بزرگی مانند جیووانی برکت, جوزپه جوستی و الساندرو مانزونی. پسر جوزپه, جیانمارتینو ارکوناتی ویسکونتی, پیشرفت های ساخته شده به باغ و ایوان سرپوشیده, اما کاهش تدریجی خانواده مربوط به رها تدریجی ویلا, که برای بیش از سی سال به خود باقی مانده بود.

ویلا دل بالبیانلو خراب شد تا اینکه یک مقام رسمی ایالات متحده به نام باتلر ایمز باغ خود را خریداری و بازسازی کرد. در سال 1974 توسط کاوشگر گیدو مونزینو وارث خانواده بنیانگذار استندا خریداری شد که یادگارهایی از سفرهای خود را مبله کرد. مونزینو که در سال 1988 بدون وارث درگذشت سرانجام ویلا را به فوندو امبیانته ایتالیانو مالک فعلی ساختمان واگذار کرد که ویلا را در شرایطی که کاوشگر لومبارد ترک کرده بود نگهداری می کند.