شهر یونانی Tyndaris توسط دیونیسیوس سیراکوزی در حدود 396 قبل از میلاد تأسیس شد. در نواری از قلمرو اباکائنوم باستانی در یک موقعیت استراتژیک مهیب، که قبلاً محل استقرار عصر برنز (رخساره Rodì-Tindari-Vallelunga) بود. پس از 257 تحت تسلط روم قرار گرفت، توسعه شکوفایی متناوب با لحظات بحران را تجربه کرد تا اینکه در سال 836 پس از میلاد توسط اعراب ویران شد.که قبلاً در قرن هجدهم و نوزدهم کاوش و مطالعه شده بود، از دوره پس از جنگ تا دهه 1970 موضوع تحقیقات سیستماتیک و درخواست مداخلات مرمتی تحت هدایت L. Bernabò Brea و M. Cavalier و با همکاری N. لامبوگلیا از موسسه مطالعات لیگوریان.دیوارهادیوارها، بخشهای آشکاری که در سالهای 1955-1956 آشکار شدند (F. Barreca، N. Lamboglia) نیز به دلیل حفاظت خوب، یکی از چشمگیرترین مجموعههای استحکاماتی در سیسیل یونان را تشکیل میدهند. که توسط پوسترها از هم عبور می کنند، ترتیبات دفاعی باشکوه دروازه اصلی شهر، که در پایین یک گیره نیم دایره باز می شود، که توسط دو برج بزرگ محافظت می شود، قطع می شوند.تئاتردر عصر یونان، احتمالاً در قرن چهارم ساخته شده است. قبل از میلاد، و به طور گسترده در عصر امپراتوری اصلاح شده است، تئاتر تینداری در موقعیت صحنه نگاری قرار گرفته است، با سالن نمایش رو به دریا. این موضوع در سال 1938 (G. Cultrera) و بین 60 و 66 (L. Bernabò Brea) موضوع دو کمپین بازسازی خواستار بود.بازیلیکابنای یادبودی که به طور سنتی به عنوان "Gymnasium or Basilica" شناخته می شود، در واقع یک پروپیلایوم به یاد ماندنی از آگورا بزرگ است که مرکز زندگی شهری بود. تمام دیوار پایین دست گالری بزرگ، که قبل از عصر بیزانس فرو ریخته بود، اما بلوکهای آن به صورت منظم در شیب باقی مانده بود، در سال 1956 دوباره برافراشته شد، و همچنین جلوی پروپیلائوم به سمت تئاتر، که طاقهای آن قرار داشت. اکثر بلوک ها را می توان یافت.کارخانه شهریبین سالهای 1949 و 1956، کاوشهای انجامشده در ناحیه شهری، تشخیص خطوط اساسی طرحبندی، متشکل از خیابانهای موازی بزرگ (دکومانی) که در زوایای قائم با خیابانهای کوچکتر با شیب تند (کاردینها) تقاطع میشوند، ممکن ساخت.INSULA IVحفاری Insula IV در سال های 1950-1955 توسط D. Restagno و M. Cavalier انجام شد (یادداشت - قبل از D. Restagno) . اینسولا در یک شیب تند قرار دارد و از تعدادی ساختمان مجزا تشکیل شده است. در پایین ترین تراس، در سطح دکومانوس پایین، مجموعه ای از شش تابرنا قرار دارد. در تراس بعدی خانه ای با حیاط بزرگ مربع شکل با یک باغ میانی کوچک و آب انباری قرار دارد که تابلوی آن بر روی آن باز می شد. در نهایت، بالاترین قسمت جزیره توسط یک ساختمان حرارتی منفرد با یک کف موزاییک زیبا، که بر روی دو تراس متوالی با شیب کمی گسترش یافته بود، اشغال شده بود.(لوئیس برنابو برا)
