پایک همواره غنیمت بسیار پرطرفدار توسط ماهیگیران تازه بوده است. متاسفانه کمتر و کمتر گسترده است زیرا طعمه می خورد و به طور کلی در حال اجرا ساکن است واترز, نمی تواند پرورش یابد زیرا اسارت را تحمل نمی کند. بنابراین ماندگاری پایک در منوهای رستوران های مانتو می تواند به عنوان تحقیق و تقویت سنت تفسیر شود زیرا این ماهی به طور فزاینده ای نادر است. ریشه های پایک در سس قطعا بسیار باستانی, اگر در حال حاضر در رساله استفانی شناخته شده: "پایک باید یک رودخانه یا یک دریاچه خوب و باتلاقی نیست; در میان تمام ماهی, این را می دهد تغذیه خوب... خدمت با روغن, شیره لیمو و سبزیجات; در تف, پر شده با انجیو, خدمت با سس کاپرینی, دم قنبری, زوکارو و سرکه صورتی ... "(برونتی, 1965: 46). در زمان گونزاگا, اما تا روز نسبتا اخیر, به عنوان هیچ روش انجماد وجود دارد, گوشت و ماهی دریایی مورد نیاز بسیاری از مراقبت, دگردیسی عمیق: سس, ادویه جات ترشی جات, طعم قوی از برخی از میوه ها, تحت سلطه (و لغو) عطر و طعم از عنصر اول, احتمالا دیگر تازه. از طرف دیگر ماهی دریاچه به لطف فراوانی و در دسترس بودن می تواند با احترام به طعم شیرین و تمیز پخته شود. پایک در سس یک تهیه مانتو است که واقعا شایسته چشیدن است.
