پناهگاه سانتا ماریا آد گراتیاس در مجموعه کلیسای نواسلا واقع شده است که در حال حاضر توسط آگوستینیان کانن پشتیبانی می شود. در قرون وسطی، صومعه نواسلا به اولین شکوفایی فرهنگی خود تحت رهبری ابوت کنراد دوم رودانک (1178-1200) رسید. در 17 آوریل 1190 دچار آتش سوزی جدی شد، اما کنراد، به ویژه متخصص در زمینه های هنری و علمی، کل مجموعه صومعه را در مدت زمان بسیار کوتاهی بازسازی کرد، به طوری که کلیسای جدید صومعه می تواند در حدود سال 1198 تقدیم مجدد شود.در سال 1221 نوواسلا حق حامی ناحیه والدائورا را به دست آورد. ادغام کلیسای Fié allo Sciliar در سال 1257 انجام شد، در حالی که محله Assling در سال 1261 به کلیسای ابی واگذار شد. این پناهگاه یک ساختمان رومی است که در سال 1442 ساخته شده است. در حدود قرن هجدهم کلیسا تحت بازسازی های اساسی قرار گرفت که سبک را مطابق با قوانین آن زمان تغییر داد و آن را به یکی از مهم ترین پناهگاه های ماریان در تمام تیرول جنوبی تبدیل کرد.در طول سه جنگ علیه فرانسه بین سال های 1792 و 1805، ابی اغلب مجبور بود با پرداخت خراج های بزرگ اردوگاه های گسترده ای را تحمل کند. با صلح پرسبورگ در سال 1805، شهرستان شاهزاده تیرول سرانجام به بایرن منتقل شد.در داخل محراب می توانید یک آتریوم بزرگ واقع در پایه برج را تحسین کنید. فضای داخلی شامل سه شبستان است که با تزئینات ظریف مرمر و گچ تزئین شده است. در سمت چپ کلیسای کوچک به سبک باروک است که به سانتا ماریا آد گراتیا اختصاص داده شده است، که در سال 1695 تکمیل شد. نقاشی جیووانی باتیستا دلای با گنبدی تزئین شده با گچ بری غنی شده است.مجسمه مدونا با کودک به سبک گوتیک در محراب اصلی ارزش زیادی دارد.در داخل محراب، نباید از دست داد، با عبور از راهرو سمت راست وارد رواق قرن سیزدهمی می شوید که با نقاشی های دیواری تزئین شده است که به صحنه های انجیلی، تمثیل ها، شخصیت های کتاب مقدس، مقدسین و تمثیل ها اشاره دارد.
