این بنا که به Madonna della Candelora یا Ceriola تقدیم شده است، احتمالاً بر روی ویرانه های یک معبد بت پرست ساخته شده است. ساختار کنونی به 400-500 برمی گردد. فضای داخلی در طول قرن 1600 با اضافه شدن یک پرسبیتری جدید اصلاح شد، در حالی که قدمت برج ناقوس و نقاشی های دیواری روی طاق ها به اواسط قرن 18 باز می گردد.در داخل، مجسمه چوبی Madonna della Ceriola خودنمایی می کند که احتمالاً به این دلیل نامیده می شود که در کنده ای از بلوط ترکیه حک شده است که قدمت آن حداقل به قرن شانزدهم می رسد. این تاج در سال 1924، به نشانه فداکاری، با تاجی که از ذوب جواهرات طلا اهدا شده توسط مؤمنان جزیره ساخته شده بود، ساخته شد. افسانه های زیادی در مورد منشاء فرقه ماریان در پناهگاه وجود دارد. یکی، به ویژه که توسط مورخان محلی از قرن 19 گزارش شده است، از چهار خواهر باکره، چهار ماری، می گوید که تصمیم گرفتند خود را به زندگی رهبانی بسپارند، یکی در سولزانو، یکی در ساله ماراسینو، یکی در تاورنولا و دیگری در مولتیسولا. طبق افسانه ای دیگر، مدونا به عنوان یک پیرزن ظاهر شده بود (از این رو نام رایج در جزیره "veciasina"، یعنی پیرزن، منسوب به مدونا دلا سریولا است).در یکی از دیوارهای محراب مجموعه جالبی از تصاویر نذری کوچک وجود دارد که برخی از آنها مربوط به دهه 1600 و برخی دیگر از دهه 1800 تا به امروز هستند که از ایمان ساکنان دریاچه حکایت می کند. در نهایت، در مسیری که به محراب منتهی می شود، 15 کلیسای کوچک سنگی وجود دارد که به اسرار تسبیح اختصاص یافته است که در حدود 1960-70 ساخته شده است.
