چوب سنت پیتر

اگرچه Bosco di Santo Pietro قربانی تخریب تدریجی ناشی از آتش‌سوزی، چرای بیش از حد، اکتشاف نفت، بی‌توجهی و ناتوانی اداری است، اما همچنان بزرگترین لاشه چوب پنبه مخلوط با بلوط هولم در مرکز-جنوب سیسیل است. قطعاتی از زیبایی تکان دهنده را حفظ می کند که جذابیت جنگل های گالری باستانی ماکی های مدیترانه را تداعی می کند.Bosco di Santo Pietro که در قرن دوازدهم توسط کنت روگرو معروف به نورمن به ساکنان Caltagirone اهدا شد، برای مدت طولانی منبع بزرگی از ثروت برای شهر بود. این یک سرمایه طبیعی و اقتصادی عظیم بود که به عنوان مثال به Caltagirone اجازه داد تا پس از زلزله فاجعه بار سال 1693 به طور مستقل آثار عمومی اصلی را بازسازی کند. تا 15000 "گاری" پوست چوب پنبه گرانبها از یک درخت به دست آمد که عمدتاً برای تولید در نظر گرفته شده بود. کلاهک، در کارخانه های متعدد پراکنده در سراسر شهر. بدون احتساب مراتع، اجاره، عسل، فروش الوار و زغال سنگ. شهروندان می توانند درآمد اندک خود را با حقوق مدنی مانند چیدن شاخه ها، بریدن چوب، چیدن قارچ، علف و حق شکار تکمیل کنند.متأسفانه امروز Bosco di Santo Pietro تنها یک خاطره رنگ پریده از خود است، غوطه ور در منطقه ای طبقه بندی شده به عنوان خشک و بیابانی، با ارتفاعی از 400 متر در منطقه Corvacchio تا 50 متر در نزدیکی صومعه باستانی Terrana، زمانی متعلق به اسقف بتلم است. با این حال، ارزش تاریخی و فرهنگی آن هنوز ریشه در احساسات مردمی دارد و ارزش علمی-طبیعت گرایانه آن به دلیل شاخص تنوع زیستی که هنوز مقاومت می کند و حفظ می شود، قابل توجه است. بیش از 400 گونه گیاهی، برخی از آنها کمیاب، حدود 100 گونه پرنده در حال رشد و پستانداران مانند مارتین، جوجه تیغی و گربه وحشی. علاوه بر این، شما می توانید خزندگانی مانند Testudo hermanni، مارمولک شنی، مار پلنگی و افعی را بیابید، بدون اینکه به Colovia افسانه ای اشاره کنیم.در سال 2000، Bosco di Santo Pietro سرانجام به یک ذخیره‌گاه طبیعی تبدیل شد، اما پس از تنها پنج سال خودمختاری، به دلیل یک خطای بوروکراتیک که مانع از انتشار فرمان تأسیس شد، این ذخیره‌گاه توسط بوروکراسی بلعیده شد. در طول دهه گذشته، جنگل‌ها همچنان بخش‌های قابل توجهی را در اثر آتش‌سوزی‌ها از دست داده است، به طوری که در سال 2018 حدود 800 هکتار و در جولای 2020 20 هکتار دیگر سوخت.با وجود این، Bosco di Santo Pietro هنوز هم می‌تواند داستان‌های زیادی را بیان کند و فعالیت‌های زیادی را ارائه دهد، اگر بتوانیم آن را از تخریب در برخی مناطق نجات دهیم، مسیرهای طبیعی شگفت‌انگیز و منابع موجود در منطقه، مانند ایستگاه گرانیکولور تجربی، فرودگاه نظامی و سنگرهای نظامی مختلف شهادت جنگ جهانی دوم.