کارخانه قرمز

Rote Fabrik یک کارخانه سابق در محله Wollishofen زوریخ، سوئیس است. اکنون به عنوان یک مکان موسیقی و مرکز فرهنگی استفاده می شود. این مرکز فرهنگی معروف کنسرت‌ها، مداخلات هنری، نمایش‌های فیلم و تئاتر را با موضوعات اجتماعی-سیاسی و فرهنگی-سیاسی زیر یک سقف ترکیب می‌کند."Shedhalle"، موسسه ای برای هنر معاصر و انتقادی، و رستوران نیز در محوطه "کارخانه قرمز" هستند."کارخانه سرخ" تا سال 1940 یک کارخانه ابریشم بافی بود. پس از تعطیلی، بسیاری از اتاق های کارخانه خالی یا به عنوان فضای ذخیره سازی استفاده می شد. جنبش جوانان زوریخ در دهه های 1970 و 1980 در برابر این امر مقاومت کرد. آنها خواستار مرکز فرهنگی مستقل خود بودند و محوطه کارخانه را منطقه مناسبی برای این کار می دیدند.با این حال، جنبش جوانان چندان جدی گرفته نشد. تنها پس از تظاهرات بی‌شمار و برخی شورش‌ها بود که محل کارخانه به «کارخانه قرمز گروه سود» (که اتفاقاً امروز هم وجود دارد) اجاره داده شد. بلافاصله پس از آن، گروه‌هایی مانند نیروانا، رد هات چیلی پپرز، دین بد و مانو چائو کنسرت‌های افسانه‌ای را قبل از اینکه حتی در اروپا شناخته شوند، در اینجا اجرا کردند. گونتر گراس و آلیس شوارتزر در اتاق باشگاه خواندند، در حالی که اجراها و شب های گفتگو با تماشاگران جوان علاقه مند در تئاتر کارخانه برگزار شد.در سال 1987، سرانجام راه حل موقت به یک عملیات دائمی تبدیل شد. مفهوم "قرمزها" تا به امروز کار می کند.