کازینو دی نویلی

کازینو دی نویلی در اواسط قرن هجدهم ظهور کرد و برای فعالیت های تفریحی اشراف تاسیس شد. در این سالها پیزا و باگنی دی سان جولیانو مقاصد گردشگری مشهور بین المللی بودند. احزاب رقص, جلسات بازی, تنقلات و مکالمات سالن برای لذت از اشراف و بسیاری از مهمانان خارجی خود برگزار شد اما بر دوش اقتصاد خصوصی خانواده. بدین ترتیب, به منظور بهتر به تعهدات رتبه مطابقت, اشراف فکر احداث در هزینه های خود را یک نهاد عمومی, شامل کل اشراف در مدیریت. بنایی که در میدان پل میانی متعلق به راهبان نیکوزیا بود برای این منظور مناسب بود بنابراین به اشراف فروخته شد و در سال 1754 افتتاح شد. ورود به حلقه محدودی از اربابان و بانوان و افسران ارتش در خدمت حاکمان و خارجی ها تضمین شده بود. کازینو یک محل برای یک جامعه انتخاب شده و جهان وطنی بود, هنوز تجاوز به قوانین و مقررات فاقد شد. قمار قادر به گرم طبع و تولید درگیری حتی در میان وظایف اسب سوار ترین بود, به طوری که چسبیده به یک دوره رفتار مناسب به طبقه نجیب شرط به صراحت تجویز برای بستری شد. بحران موسسه در طول دوره ناپلونیک شروع زمانی که اتاق مدنی باز, یک جامعه خصوصی و بورژوازی که همه تثبیت از شهرستان بدون تمایز بیش از حد بسیاری از وضعیت استقبال. کازینو نوبیلی در کاهش تا مقاومت 1852 چه زمانی, محکوم به ویرانی برای معیارهای انتخاب در حال حاضر نادرست و غلط خود, به جامعه از اتاق مدنی فروخته شد.

(متن انجمن تاریخی پیسان )