کلیسای جامع بانوی ما آچیروپیتا

قدمت کلیسای جامع مدونا آچیروپیتا روسانو به قرن 9 تا 12 باز می گردد، اگرچه در طول زمان دستخوش تغییرات متعددی شده است. کلیسای جامع که بر اساس ساخت قبلی دوران بیزانس ساخته شده است، در داخل نمادی از مدونا آچیروپیتا، که در طاقچه ای در سمت راست شبستان مرکزی قرار دارد، نگهداری می شود.مدونا آچیروپیتا که به معنای واقعی کلمه "با دست انسان نقاشی نشده" از قرن دوازدهم مورد احترام بوده است. افسانه ها و سنت ها در اطراف آن زنده می شوند. اولین روایت می‌گوید که این نماد توسط نگهبان کلیسا یک روز پس از آن که زنی با زیبایی فوق‌العاده در محاصره نور خیره‌کننده او را وادار به ترک ساختمان مقدس کرد که هنوز در حال ساخت بود، پیدا شد. با این حال، دیگری می گوید که در طول ساخت کلیسا، وقتی نوبت به نقاشی نماد تقدیم به مادر خدا می رسید، تصویر نقاشی شده توسط هنرمندان بیزانسی ناپدید شد و به طور معجزه آسایی با نماد آچیروپیتا جایگزین شد.این بنا از سه شبستان و یک شبستان شامل چهار کلیسای کوچک و یک شبستان تشکیل شده است. کلیسا نمایانگر گواهی واقعی تاریخ اسقف نشین است: در آن آثار و مصنوعاتی از هر دوره ای را می یابیم که در طول قرن ها توسط اسقف های مختلف منطقه سفارش داده شده است. از موزاییک‌های بیزانسی موجود در کف محراب گرفته تا نقاشی‌های دیواری اوایل قرن بیستم، کار استاد کاپوبیانکو، عبور از مرمرهای افسانه‌ای که در اولین سال‌های قرن هجدهم توسط مونس آدئوداتی سفارش داده شد، از جمله محرابی که نماد بانوی ما آچیروپیتا در آن قرار دارد.نما که در اثر زلزله سال 1836 ویران شده بود، همانند برج ناقوس واقع در سمت چپ ساختمان، در دو مرحله بازسازی شد.کلیسای جامع تا سال 1460 میزبان آیین یونانی بود، سالی که در آن اسقف اعظم ساراسین فرمان انتقال به آیین لاتین را صادر کرد.