کلیسای جامع مورتگلیانو, کلیسای اسقف اعظم اختصاص داده شده به مقدسین پیتر و پل کلیسای اصلی مورتگلیانو است, معماری نو گوتیک توسط اندره اسکالا. در داخل محراب معروف جیووانی مارتینی را حفظ می کند. در سال 1526 تکمیل شد و 1180 دوکت نویسنده خود را پرداخت کرد و شاهکار هنر چوبی در فریولی محسوب می شود. حدود شصت مجسمه, سازمان یافته در 4 طبقه با هم تداخل دارند, نشان دهنده داستان از باکره: پیتا, خوابگاه ویرجینیس, فرض و تاجگذاری. در انتهای قفسه ها مقدسین و پزشکان کلیسا هستند. جیووانی مارتینی در این اثر ساختار سنتی محراب های چوبی را که مجسمه ها در طاقچه ها قرار داده شده بود رها کرد تا سازه ای را در طبقات اتخاذ کند که هر کدام فضایی را تشکیل می دهد که شخصیت ها صحنه کاملی از زندگی مریم را نشان می دهند. محراب مورتگلیانو نشانگر غلبه قطعی سبک گوتیک و ورود مجسمه های چوبی فریولیان در دوره رنسانس است. قلم غسل تعمید سنگی به سال 1571 برمی گردد و از سال 1921 در کلیسای جامع بوده است. این کلیسا از کلیسای گوتیک اواخر باستان گرفته شده و سبک کارگاه جیووانی انتونیو پیلاکورته را به یاد دارد.
