کلیسای سانتا ریتا کاسیا

کلیسایی که از سنگ تراورتن سفید معمولی معادن تیوولی پوشیده شده است، دارای پلانی صلیبی یونانی با چهار اپیس جانبی بزرگ و یک گنبد مرکزی است که بر تختگاه مسلط است. هنرمند اروس پلینی چند قسمت از زندگی سانتا ریتا دا کاسیا را روی درگاه اصلی و در داخل، در سنگ مرمر کارارا، مراحل Via Crucis مجسمه سازی کرد.هنرمندان مدرن دیگری که شهرت بی چون و چرای دارند در ساخت ساختمان و اثاثیه شرکت کرده اند. دیوارها توسط، از جمله، لوئیجی مونتانارینی، لوئیجی فیلوکامو، سیلویو کنسادوری و گیزبرتو سراکینی نقاشی شده اند، اثاثیه مقدس و محراب بلند اثر جاکومو مانزو است. سزارینو وینچنزی از بولونیا نویسنده نقاشی رنگ روغن ماگدالن، نقاشی دیواری سن جوزپه در ورودی کلیسای و سقف زیبای دیواری زیارتگاه است. بقایای زمینی سانتا ریتا امروزه توسط دروازه ای که هنوز کاملاً حفظ شده در سمت چپ محافظت می شود.قدیس که در سال 1381 در روکاپورنا در همان نزدیکی به دنیا آمد و با نام "مارگریتا" غسل تعمید یافت، به دستور پدرش ازدواج کرد و در ابتدا از ورود به صومعه آگوستینی مطابق با صمیمانه ترین آرزوهایش خودداری کرد.پس از 18 سال ازدواج آشفته و خشونت آمیز، رفتار مثال زدنی او شوهرش را بر آن داشت تا به دین اسلام روی آورد. در یک دوره مبارزات جمعی داخلی، شوهرش توسط خانواده Casciani کشته شد. "مارگریتا" برای جلوگیری از انتقام‌جویی‌های خونین و بی‌پایان، هم روستاییان خود را بخشید و در صومعه خواهران آگوستین مریم مجدلیه پذیرایی کرد. در سال 1442، در شب جمعه خوب، او کلاله را از یک خار از تاج صلیب دریافت کرد که طبق سنت، آن را به پیشانی او فرو کردند. او در 22 مه 1447 درگذشت، و اگرچه قبلاً در سال‌های آخر زندگی‌اش مورد احترام قرار می‌گرفت، تنها در سال 1628 بود که توسط پاپ اوربان هشتم مورد تقدیر قرار گرفت و تنها در 24 مه 1900 توسط پاپ لئو سیزدهم تقدیس شد.سانتا ریتا امروز در ماه مه (همراه با سالگرد مرگ او) در کاسیا با یک جشن 10 روزه (Celebrazioni Ritiane - Festa di Santa Rita) جشن گرفته می شود که در آن تاریخ و سنت قدیس بازنگری می شود.