کلیسای سانتا ماریا در کورتینا و چاه آن

کلیسای سانتا ماریا در کورتینا در مقابل تئاتر شهرداری واقع شده است، در مکانی که یک کلیسای قبلی احتمالاً به اراده اسقف ساوینو (375-420) ساخته شده بود. بین قرن 10 و 11 بازسازی شد.در داخل کلیسا نقاشی های دیواری قرن شانزدهمی بر روی طاق ها و در لونت های محراب وجود دارد که داستان های مربوط به شخصیت مریم را به تصویر می کشد. در چهار بادبان میلاد مریم، بشارت، عروسی باکره و عروج مدونا متناوب است. لونت های روی دیوارهای جانبی، نمایش در معبد و قطعاتی از نقاشی دیواری با حواریون در اطراف مقبره خالی مریم را نشان می دهند که توسط یک پنجره عقب قطع شده است.نقاشی های دیواری به یک دست نسبت داده می شود، به استثنای بخش فرض که دارای کیفیت سبکی برتر است. در سناریوهای معماری، که با طعم روایی و رنگ‌های رنگی غالب مشخص می‌شوند، می‌توان تأثیرات هنرمندانی مانند پوردنونه و مکتب تصویری کرمونز را درک کرد. اعتقاد بر این است که این چرخه اثر نقاش محلی Remondino یا Remondini است که در قرن شانزدهم می زیسته است، اگرچه انتساب هنوز در حال مطالعه است. نقاشی های دیواری نیز به برادران وگی، جیووانی و جیاکومو، که در اصل اهل پیاچنزا هستند، نسبت داده شده است.در دیوار سمت چپ تالار نیز آثاری از نقاشی‌های دیواری قدیمی‌تر دیده می‌شود، از جمله لونت با نقش تکه تکه‌ای از رستگار، قابل اطلاعات بین قرن یازدهم تا پایان قرن دوازدهم، و مدونا با راهبه مقدس، که قدمت آن به قرن 15 .همچنین قسمت جلویی در اسکالیولا در دهانه سمت چپ سوم که ولادت مریم، مقدسین آنتونینوس و ژوستینا را نشان می‌دهد، که در ربع اول قرن هجدهم ساخته شده است، اهمیت زیادی دارد.در مرکز سالن، که توسط یک تخته بسته شده است، دهانه ای وجود دارد که نشان دهنده چاه سان آنتونینو است. در حقیقت، این دهانه در قرن هفدهم ایجاد شد، در حالی که راز واقعی کلیسا در قرن چهارم هیپوژوم که در زیر زمین توسعه یافته است، یافت می شود که هنوز کشف نشده است. دسترسی به هیپوژئوم از طریق دهانه ای در قفسه سینه انجام می شود که توسط یک تخته چهار گوش بسته شده است. از طریق یک راه پله ایمن می توان به اتاق زیرزمینی مستطیلی، با دیوارهای آجری در امتداد فرود و یک طاق بشکه ای به ابعاد تقریباً 1.80 x 2.30 متر فرود آمد. اعتقاد بر این است که این فضا اولین مقبره سنت آنتونینو است، "تقریبا دست نخورده و به احتمال زیاد بقایای شهید و فلاسک شیشه ای حاوی خون او را در خود جای داده است" (سیبونی 1971). در حدود 6 متر پایین تر از سطح فعلی واقع شده است.