کلیسای سنت آپولینار در کلاس

کلیسای سنت آپولینار در کلاس در حدود 8 کیلومتری مرکز راونا با شکوه و باشکوه قرار دارد. این بنا توسط جولیانو آرجنتاریو به دستور اسقف اعظم اورسیچینو در نیمه اول قرن ششم ساخته شد. در یک منطقه گورستان قبلی که بین اواخر قرن دوم و آغاز قرن سوم استفاده می شد، جایی که به نظر می رسد خود اسقف اولیه آپولیناره در آنجا دفن شده است.شکوه و عظمت ساختمان - که توسط آنیلو پیش‌تاریخی در قرن نهم مشاهده شد - و تم شمایل‌نگاری که در تزئینات موزاییکی اپسیس ایجاد شد، پس از فتح بیزانس در سال 540، به قدرت کلیسای راونا مربوط می‌شود. با اولین اسقف اعظم ماکسیمیان نقش رهبری را در رابطه نزدیک با امپراتور شرقی ژوستینیان بر عهده می گیرد. در واقع، پس از سلطنت گوت ها و گسترش فرقه آریایی، ارتدکس در راونا مجدداً تأیید شد و اسقف اعظم منصوب توسط امپراتور و سرمایه گذاری با قدرت های بی سابقه ای از تاریخ کلیسای محلی با اعتلای اولین اسقف آپولیناره استفاده می کند. دلیل برگزاری جشن در باسیلیکای کلاسه.در قرن شانزدهم، زمانی که راهبان کامالدوزی محل را ترک کردند تا در صومعه کلاسنس در شهر مستقر شوند، کلیسا تحت سلب سنگ مرمر داخلی قرار گرفت که برای ساخت معبد مالاتستا در ریمینی استفاده می شد.پیش از نمای شیروانی کلیسا، چهار ایوانی وجود داشت که امروزه تنها نارتکس (یا آردیکا) از آن باقی مانده است که به طور گسترده بازسازی شده است که با دو برجک در انتها خاتمه می یافت (فقط برج شمالی بازسازی شده باقی مانده است). برج ناقوس با ارتفاع 37.50 متر به اوایل قرن دهم بازمی‌گردد که با سوراخ‌های روی هم، پنجره‌های منفرد، دوتایی و سه‌گانه که ساختار دیوار قدرتمند را سبک‌تر می‌کنند، یکی از جالب‌ترین نمونه‌های برج‌های ناقوس استوانه‌ای مشخص است. راونا قسمت فوقانی بعدها ظاهر می شود (قرن یازدهم).فضای داخلی باسیلیکا که با سازه های خرپایی چوبی مسقف شده است، توسط بیست و چهار ستون از سنگ مرمر یونانی رگه دار، مجهز به پایه های موازی شکل تزئین شده با نقش لوزی و سرستون هایی با برگ های آکانتوس که توسط باد حرکت می کنند، به سه شبستان تقسیم می شود. پولوینوس هرمی کوتاه شده. مرغوبیت سنگ مرمر و ساخت سرستون ها، تناسبات وسیع فضای داخلی، حلقوی با توسعه چند ضلعی در بیرون و مدور در داخل، وجود اتاق ها در طرفین آسپید (پاستوفوریا) ، همراه با موزاییک حوضه و طاق پیروزی و درخشندگی اعطا شده توسط یک سری پنجره های بزرگ منفرد، به تعریف فضایی کمک می کند که در آن ماده تمایل دارد در نور و انتزاع نمادین حل شود.سپس در قرن نهم برای معرفی دخمه ای نیم دایره ای با راهروی مرکزی، این اپیس ساخته شد. محراب حاوی استخوان‌های قدیس القبی است که دفن اصلی او در نزدیکی کلیسا بود و سپس توسط ماکسیمیان در قرن ششم به کلیسا معرفی شد، همانطور که در کتیبه "In hoc loco stetit arca ..." که در کنار آن قرار داده شده است به یاد می‌آورد. جنوبیتزیینات معرق آسپیس به جز دو تابلوی کناری (قرن هفتم) به قرن ششم باز می گردد، در حالی که تزئینات طاق نصرت (قرن ششم تا دوازدهم) مربوط به دوره های بعدی است.در حوضه نمایش بین آسمان و افسون یک منظره سبز بهشتی پر از سنگ، درخت، گل و پرندگان رنگارنگ رخ می دهد. یک کلیپوس بزرگ آسمان را با نود و نه ستاره احاطه کرده است که یک صلیب نگین دار بزرگ از جمله نیم تنه مسیح ریشو را احاطه کرده است.نوشته‌های موجود بر معنای صلیب، نماد نجات، از آکروستیک ictùs (ماهی) گرفته تا عبارت salus mundi تا حروف آلفا و امگا (آغاز و پایان) در طرفین صلیب تأکید می‌کنند. بالاتر دست خدا از ابر بیرون می‌آید، در حالی که در طرفین مجسمه‌های در حال ظهور موسی و الیاس و سه گوسفند کوچک (حواریون پطرس، یعقوب و یوحنا) به طور نمادین به تغییر شکل در کوه تابور اشاره دارند.در مرکز نمایش، در حالت دعا، شخصیت بزرگ سنت آپولیناریس با تونیک سفید و خال‌دار زنبورهای طلایی، نمادی از فصاحت، ایستاده است که گواه جلال کلیسای راونا است. از طریق کلام او، جمعیت مؤمنان (دوازده گوسفند در فهرست پایین طاق) می توانند به سعادت بهشت دسترسی پیدا کنند. تطابق نمادینی بین صلیب، شکل قدیس و چهار پیشوا (اکلسیوس، سوروس، اورسوس، اورسیسینوس) وجود دارد که در قسمت پایینی آسپید در طاقچه هایی که با صدف پوشانده شده اند، نمایش داده شده اند. تم فیگوراتیو کل کلیسای راونا را در جلال خدا متحد می کند که توسط اسقف اعظم ماسیمیانو جشن گرفته می شود تا اقتدار آن را افزایش دهد، که نشانه ای از یک برنامه دقیق سیاسی-مذهبی است. سینوپیا که اکنون در موزه ملی قرار دارد و در زیر مجموعه گوسفندان یافت می‌شود، به یک برنامه نمادین قبلی اشاره دارد که بعداً در طول کار تغییر کرد.از دو صفحه جانبی اپسیس (قرن هفتم)، یکی در سمت جنوب، ترکیبی از قربانی های هابیل، ملکیصدق و ابراهیم را نشان می دهد که قبل از قربانی عشای ربانی است. صحنه در شمال به عنوان به رسمیت شناختن خودمختاری کلیسای راونا ساخته شده توسط امپراتور کنستانت دوم (666) به اسقف اعظم مائورو یا به عنوان تحویل مصونیت مالیاتی توسط کنستانتین چهارم به Reparato در سال 675 تفسیر می شود. به طور گسترده ای با تکنیک رنگ تقلید از موزاییک یکپارچه شده است.تزئینات طاق نصرت به پنج ناحیه افقی تقسیم می شود که مربوط به دوره های مختلف بین قرن های 6 و 12 است. در بالا، مدالیون با نیم تنه مسیح (قرن نهم) قرار دارد که در کناره‌های آن، روی زمینه آبی مزین به ابرها، نمادهای انجیلیان به تصویر کشیده شده است. در ناحیه دوم، دو نظریه بره که نماد رسولان (قرن هفتم) است، از دروازه‌های شهرهای جواهری بیرون می‌آیند و در نزدیکی تصویر مسیح حرکت می‌کنند. در زیر دو نخل (قرن هفتم) که در نوار مرکزی به سمت راست و چپ نشان داده شده اند، بر روی ستون های طاق، پیکره های فرشتگان میکائیل و جبرئیل (قرن ششم) با لباس مجلل برای مراسم و دارای پرچم هایی با کتیبه یونانی قرار دارند. ستایش خداوند و سه بار تکرار. در نهایت، در فهرست پایین، نیم‌تنه‌های حواریون متی و لوقا (قرن دوازدهم) در پانل‌های کوچکی درج شده‌اند.در امتداد دیوارهای شبستان مرکزی، پرتره‌های اسقف و اسقف اعظم راونا قابل مشاهده است که در قرن هجدهم در کامئوهای مدور نقاشی شده‌اند، بقایای وسیع‌ترین دستگاه‌های تزئینی انجام‌شده در قرن هجدهم، و سپس در طی مرمت به کارگردانی کورادو حذف شده‌اند. ریچی تا اوایل قرن بیستم.در داخل باسیلیکا، دو گزیده بزرگ از کفپوش موزاییک اصلی هنوز در جای خود باقی است. بخش در شبستان شمالی توسط سیبوریوم (قرن نهم) از کلیسای ناپدید شده سنت الوکادیو فرا گرفته شده است.همچنین کتیبه‌ها و تابوت‌های متعددی وجود دارد که گواه تکامل مجسمه‌سازی راونا بین قرن‌های پنجم و هشتم است، از نمایش چهره‌های برجسته (که تابوت دوازده حواری نمونه‌ای از آن است) تا نقوش نمادین که با مدل‌سازی تخت ارائه شده‌اند.از سال 1996، کلیسای سنت آپولیناره در کلاس یکی از بناهای تاریخی حفاظت شده توسط یونسکو بوده است.