کنیسه سابیونتا

کنیسه صبیونتا که محل عبادت و ملاقات جامعه یهودیان شهر است در سال 1824 ساخته شد که احتمالا توسط معمار کارلو ویسیولی (متولد صبیونتا در سال 1798) طراحی شده است. در سال 1840 گچ بری های طاق توسط هنرمند سوییسی پیترو بولا اعدام شد. کنیسه فعلی جایگزین کنیسه قدیمی دیگری شد که در همان استیل واقع شده است. تصمیم برای ساخت این معبد توسط 113 یهودی ساکن در اینجا در سال 1821 به عنوان تقاضای خودمختاری در برابر پیشنهاد دولت اتریش برای پیوستن اداری به جامعه مانتو تصویب شد. این مکان پس از اهدای سالومون فورتی صاحب ساختمان برخی از اتاقهای این ساختمان انتخاب شد. پس از یک دوره طولانی غفلت, مرمت کنیسه, توسط سرپرستی میراث فرهنگی و معماری برشا (با کمک مالی از طرفدار مجنون صبیونتا), در تکمیل شد 1994 و اجازه بازگشایی ساختمان به عموم مردم و عبادت (معبد توسط جامعه یهودی مانتوا که صاحب استفاده). کنیسه قدیمی تا سال 1970 حفظ شده بود کشتی مقدس که اکنون به اورشلیم منتقل شده است.

شرح معبد ساختمانی که کنیسه واقع شده است که کاملا با شخصیت شهر ادغام شده است بخشی از گروهی از خانه های ساکن یهودیان بود (در صبیونتا تاسیس یک گتو هرگز اجرا نشد). این معبد در بالای ساختمان ساخته شده است تا مطابق با این حکم باشد که همه کنیسه ها باید در زیر زمین باشند و نباید چیزی بالاتر از بهشت داشته باشند. قبل از نمازخانه یک دهلیز مستطیل شکل وجود دارد. فضای داخلی, همچنین از طرح مستطیل شکل, حفظ ظاهر رسمی; بیما (تم) بر روی دیوار شرقی واقع; مبلمان است که هنوز هم از نیمکت های چوبی باستانی ساخته شده, در حالی که منطقه ارون, است که از طریق یک دروازه فرفورژه زیبا دیده, هنوز هم ظاهر گرانبها است که باید بار مشخص کرده اند که جامعه حداکثر شکوه و جلال خود رسیده. ارون, در دو طرف که چسبیدن به دو لامپ, توسط دو ستون با پایتخت قرنتس احاطه شده است و توسط یک تمپانوم با یک کتیبه طلایی در شخصیت های عبری غلبه. در طرف مقابل ستون های دیگر از ماترونو فوق (فضای نماز مخصوص زنان) پشتیبانی می کنند که در طبقه فوقانی بالای ورودی قرار دارد و توسط یک رنده چوبی سخت محافظت می شود. دیوارها با گچ مرمر تقلیدی از رنگ های مختلف به پایان رسیده اند. در هر یک از دو طرف طولانی از سالن سه درب مرتب, یکی سلطنتی و دو رنگ. پنجره ها در سمت چپ نگاه بر روی یک حیاط داخلی, کسانی که در سمت راست, جعلی هستند. طرز کار خاص, تاب با گچ, سقف می دهد این تصور از یک پارچه. این طاق توسط مجموعه ای از ستونها بر روی دیوارها و چهار ستون پشتیبانی می شود که به معبد سلیمان اشاره دارد.