سانتا ماریا دل بوسکو, نوعی کنیاک مقوی فصاحت و بلاغت کوچک متعلق به ابی از Pedona, یکی از مهم ترین کلیساهای کونیو پس از ایجاد قلمرو اسقف از Mondovi در شد 1388. در سال 1683 کلیسا قادر بود به جای به عنوان بسیاری از چهارده محراب متعلق نه تنها به خانواده های نجیب شهر, اما همچنین به های مختلف صنعتگر اصناف (کفاشان, بافندگان سازان ، ) ساختمان قرار گرفتند مختلف مداخلات در طول قرن هفدهم از جمله بازسازی پس از سقوط گنبد در سال 1656 در یک پروژه توسط Giovenale Boetto از 1657-62 . فرار از تخریب دیوارهای شهرستان توسط فرانسه, کلیسا یک کلیسای جامع با استقرار اسقف نشین در شد 1817. در 1863-66 ، با ساخت نمای نئوکلاسیک ، ساختمان با ایوان ها ارتباط برقرار کرد و به طور ایده آل با میدان نزدیک (امروز پیازا گالیمبرتی). آثار متعددی است که سزاوار توجه ویژه ای در داخل کلیسا: این فونت غسل تعمید در سنگ 1490 نسبت به کارگاه zabreri های پر زرق و برق اصطبل از قرن هجدهم گروه کر و تحمیل محراب نمازخانه از تسبیح با پیچ ستون در سنگ مرمر که از کلیسای سانت'agostino دی مندوی. در میان آثار نقاشی altarpiece از گروه کر با مدونا و کودک و Saints Michael جیووانی باتیستا توسط Andrea Pozzo و قرن هفدهم بوم از کلیسای سن جوزپه نسبت به Caravoglia. قابل توجه است صلیب چوبی قرن هجدهم نسبت داده شده به جمع و حفظ در کلیسای کوچک به همین نام.
