W Sagrestiadel katedry San Leucho jest strzeżonym dziwnym "przedmiotem", wokół którego obraca się słynna Legenda Smoka Atessa.W gablocie w rzeczywistości, otoczony railing, widać ogromne żebra (około 2 metrów), które legenda przypisuje Smoka przez długi czas, przyczyną terroru dla mieszkańców miejscu aż S. Leucio przybył go zabić. były dwie wioski, Ate i Tiksa, oddzielone bagnistą i mefitową doliną, w której rzekomo mieszkał bardzo niebezpieczny smok. Dwie rzeki, Osente i Pianello (obecnie znane jako Osento i Sangro), faktycznie utworzyły liczne bagna, które zasilały niezdrowe bagno, gwarantując smokowi idealne środowisko. Jego obecność uniemożliwiała mieszkańcom obu miast spotkanie, chyba że ryzykujesz własną skórą.
Jednak, aby uwolnić ich od obecności potwora, pomyślał S. Leicjusz, który po dotarciu do legowiska smoka nakarmił go ciałem przez trzy dni i, resolo nasycony, przykuł go łańcuchem, zabijając go siedem dni później. Ponadto zachował krew, która była następnie wykorzystywana przez ludność do celów leczniczych, oraz żebro przekazane mieszkańcom, aby pamiętali o tym, co się stało. Równoległa tradycja dodaje, że gigantyczne zwierzę znaleziono martwe przed kościołem mnichów bazyliańskich, który stał w centrum jednej z dwóch wiosek. W każdym razie, ponury wąwóz, który oddzielił je został wypełniony, pozwalając im zjednoczyć się w jednym mieście, Atessa. Katedra, w której umieszczono niezwykły relikt żebra, najwyraźniej powstała w symbolicznej zgodności z miejscem, w którym straszny smok miał swoją jaskinię. Legenda głosi, że legowisko smoka – z wejściem o szerokości ponad pięćdziesięciu Palm-znajdowało się w Dolinie San Giovanni, w bardzo głębokiej jaskini, której zagłębienie przecinało całe Abruzja. Z tej jaskini, w miejscu Ritifalco, rozciągał się również las spini tak gęsty, że nawet ptaki nie mogły do niego latać.
