Στην ιστορική καρδιά της Μπρέσια υπάρχουν σημαντικά αρχαιολογικά κατάλοιπα που σχετίζονται με τα μνημειώδη κτίρια της περιοχής του Καπιτωλίου της αρχαίας πόλης. Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, Μπρέσια – από: brixia - ήταν στην πραγματικότητα μία από τις πιο σημαντικές πόλεις της βόρειας Ιταλίας, που βρίσκεται κατά μήκος της λεγόμενης μέσω Gallica (ο δρόμος που ένωνε μερικά από τα πιο σημαντικά κέντρα της κελτικής προέλευσης, στα βόρεια της Po) στην έξοδο των αλπικών κοιλάδων του αρχαίου οικισμού (το Valle Camonica και το Valle Trompia), ανάμεσα στη λίμνη Iseo και τη λίμνη Garda, και αμέσως βόρεια της ένα γόνιμο και εκτεταμένη περιοχή των πεδιάδων, και αποτιμώνται, ξεκινώντας από τα του αυγούστου σε ηλικία με την εντυπωσιακή δουλειά της αγροτικής οργάνωσης (centuria). Στον αρχαιολογικό χώρο που βρίσκεται στο κέντρο του αστικού ιστού είναι ακόμα ορατά τα παλαιότερα και πιο σημαντικά κτίρια της πόλης, το ιερό της δημοκρατικής ηλικία (I αιώνα Π. χ.), του Καπιτωλίου (73 μ. χ), το θέατρο (ι-ΙΙΙ αιώνα μ. χ.), το τμήμα του οδοστρώματος της decumano massimo, στην οποία σήμερα επιμένει via dei Musei. Η περιοχή ανοίγει επίσης στη σημερινή Piazza del Foro, η οποία διατηρεί απομεινάρια της πλατείας της Ρωμαϊκής εποχής (I αιώνα μ.χ.). Αρχαιολογικά ερείπια (φόρουμ και θερμικές εγκαταστάσεις, Βασιλική) μπορούν επίσης να επισκεφθούν κάτω από το palazzo Martinengo, σήμερα έδρα της επαρχίας. Εκτός από αυτά τα κτίρια της Ρωμαϊκής εποχής, η περιοχή περιλαμβάνει επίσης ευγενή παλάτια μεσαιωνικής, αναγεννησιακής και σύγχρονης εποχής "τα οποία "ανεβαίνουν" απευθείας από τα αρχαία ερείπια (Palazzo Maggi Gambara και Casa Pallaveri, και τα δύο δημοτικής περιουσίας). Σε αυτή την καλά οριοθετημένη περιοχή της πόλης μπορούμε επομένως να διαβάσουμε μια αδιάσπαστη στρωματογραφία μαρτυριών που εκτείνονται από τον δεύτερο αιώνα π.χ. έως τον δέκατο ένατο αιώνα. Το 1830, μετά από ανασκαφές που έγιναν στην περιοχή αυτή, στο Καπιτώλιο τοποθετήθηκε η έδρα του Μουσείου πατριό, το πρώτο Μουσείο της πόλης που εγκαινίασε το Μουσείο της περιοχής αυτής. Από το 1998 ξεκίνησε ένα οργανικό έργο για την ανάκτηση του Αρχαιολογικού Χώρου του Καπιτωλίου. Συνίσταται στην εμβάθυνση της γνώσης για την περιοχή στην πλήρη αρχαιολογική και αρχιτεκτονική της ανάκαμψη, στην αξιοποίησή της και στο πλήρες και οριστικό άνοιγμα στη δημόσια χρήση. Αυτό το άνοιγμα, εκτός από την επιστροφή στο κοινό το πιο σημαντικό αστικό τμήμα της πόλης των αρχαίων χρόνων, θα είναι η ολοκλήρωση των διαδρομών το Μουσείο του Μουσείου της πόλης, στεγάζεται στο εγγύς το μνημειακό συγκρότημα της Santa Giulia, και ένα αρχαιολογικό ταξίδι από τα πιο σημαντικά και καλύτερα διατηρημένα στην Ιταλία, αναγνωρίζεται ως Παγκόσμια Κληρονομιά της ανθρωπότητας από την UNESCO, η περιοχή των Longobards στην Ιταλία. Οι τόποι εξουσίας (568-774 μ.χ.).