آلتامورا

ریشه های شهر توسط افسانه های مختلفی احاطه شده است که شناخته شده ترین آنها مربوط به شخصیت های Althea و Altello است. طبق یک افسانه اول، این شهر نام خود را از آلتها، ملکه میرمیدون ها گرفته است که پس از فرار از سرزمین خود به این مکان ها رسید. اسطوره دیگری آن را به آنتلو، قهرمان تروا و همراه آئنیاس برمی‌گرداند: اینیاس پس از فرار از شهر تروی به سمت لاتزیو ادامه داد، در حالی که آنتلو در پولیا توقف کرد و شهر "Alter Ilium" را ساخت که به معنای "تروی دیگر" است. . با این حال، از نظر تاریخی، شهر نام خود را از دیوارهای مگالیتیک ("alta-mura") گرفته است. در این منطقه قبلاً در عصر برنز سکونتگاه‌هایی وجود داشت، اما تنها در قرون وسطی به لطف فردریک دوم سوابیا، شهر اهمیت خاصی پیدا کرد. در آن زمان، این خانواده‌ای متشکل از خانواده‌های نجیب مختلف بود که همواره در طول قرن‌ها آرزوی آزادی را داشتند: در واقع توانست بدون تسلیم شدن به آراگونی‌ها بر خود حکومت کند. پس از ورود بوربن ها، شهروندان در آنچه به عنوان انقلاب آلتامورا شناخته می شود متحد شدند (آنها پس از دو روز مجبور شدند تسلیم شوند). در طول Risorgimento، این مرکز مرکز کمیته شورش Barese بود. به لطف این اپیزودها، آلتامورا به درستی "شیر زن پولیا" نامیده می شود.این مرکز تاریخی به خاطر شکل کاملاً دایره‌ای‌اش معروف است، اما مهم‌تر از همه به خاطر صومعه‌ها، آینه‌ای از آمیختگی فرهنگ‌های متعددی که شهر را در طول دوره‌های تاریخی مشخص کرده‌اند. قدمت کلیسای جامع معماری یونیکوم به سال 1232 برمی گردد و به سفارش فردریک دوم از سوابیا ساخته شده است.