فروم تراژان، آخرین و باشکوه ترین فروم های امپراتوری، توسط تراژان بین سال های 107 (سال پیروزی او بر داکیان) و 113 پس از میلاد ساخته شد. تسطیح قطعه ای از کویریناله، یا زینی که آن را به کاپیتول متصل می کرد. بنای یادبود، اثر معمار بزرگ آپولودروس دمشقی، در مجموع 300 متر طول و 185 متر عرض داشت و بر روی تراس هایی که کمی از یکدیگر بلند شده بودند، مفصل بندی شده بود. پلان فروم تراژان از طرح های پیشینش مفصل تر و پیچیده تر بود: در واقع شامل یک میدان بزرگ بود که توسط طاق هایی با طاق هایی در پشت آن احاطه شده بود که از یک طرف تحت سلطه کلیسای باشکوه اولپیا قرار داشت که در پشت آن قرار داشت. ستون تراژان، بین دو اتاق که به کتابخانه تعبیر می شود. در طرف مقابل، میدان با یک سالن بزرگ با پلانی سهقطبی (با بخش مرکزی مستقیم و بخشهای اریب جانبی به سمت داخل) بسته میشد که نمای ستوندار به یادماندنی آن پسزمینه مجسمه عظیم سوارکاری امپراتور بود، و پشت بخش مرکزی این، از یک حیاط چهار گوش که قرار بود مجموعه را با انجمن آگوستوس در ارتباط قرار دهد. این مجموعه تاریخی بهعنوان پسزمینهای برای مراسم عمومی مورد استفاده قرار میگرفت که منابع باستانی چندین بار شاهد آن بودهاند، و برای برپایی مجسمههایی که برای بزرگداشت افراد سرشناس در دورههای مختلف در نظر گرفته شده است.
