زمانی که Vitaliano VI Borromeo ساخت قصر و باغ هایی را در سال 1632 آغاز کرد که هنوز به آن شهرت می بخشد، ایزولا بلا چیزی نبود جز یک نوار زمین و صخره که ماهیگیران در آن زندگی می کردند. کاخ و باغها بهعنوان یک موجود واحد تصور میشدند و بنابراین جزیره شکل یک کشتی خیالی را به خود گرفت که ویلا در کمان و باغ در انتهای آن قرار داشت. در اقامتگاه بزرگ و باشکوه بورومئوس، مجموعه ای از اتاق های مبله، با ملیله ها، مبلمان، مجسمه ها، نقاشی ها، گچ بری ها به خنکی غارهای معروف موزاییکی منتهی می شود. سالا دلا موزیکا (Sala della Musica) که در آن کنفرانس Stresa در سال 1935 برگزار شد و سالا دی ناپلئون (Sala di Napoleone) که در سال 1797 با همسرش جوزپینا در اینجا اقامت داشت، از اهمیت ویژهای برخوردار است. از کاخ وارد جایی میشوید که با شکوهترین و باشکوهترین نمونه باغ باروک ایتالیایی در نظر گرفته میشود، جایی که در میان گونههای گیاهی کمیاب که منشأ عجیبی دارند، طاووسهای سفید با پرهای مسحورکننده در اطراف پرسه میزنند. باغهای گلدار دیدنی توسط باغبانان چیره دست طراحی و نگهداری میشوند تا رنگ و عطر را از مارس تا اکتبر ارائه دهند.مسیر داخل کاخ باروک جذاب است: توالی پیوسته و غنی از اتاق های مبله.بوم های هنرمندان مشهوری از جمله نقاش ناپلی، لوکا جوردانو (1632-1705)، فرانچسکو زوکارلی توسکانی (1702-1788) و پیتر مولیر فلاندری به نام il Tempesta (1701-1637)، دیوارهای ظریف و ظریفی را به خود اختصاص داده است. محیط هایی همراه با مبلمان با ارزش، سنگ مرمر، گچ بری های نئوکلاسیک، مجسمه ها و ملیله های تولید فلاندری قرن پانزدهم.اتاق موسیقی بسیار جالب توجه تاریخی است، جایی که در آوریل 1935، کنفرانس Stresa بین موسولینی، لاوال و مک دونالد برگزار شد، که قرار بود صلح اروپا را تضمین کند و اتاق ناپلئونی که در اینجا با همراهی جوزپینا بوهارنایس (1797) اقامت کرد.پس از بازدید از این خانه، وارد جایی می شوید که با شکوه ترین و باشکوه ترین نمونه باغ باروک ایتالیایی در نظر گرفته می شود. گونههای گیاهی بسیاری نیز با منشأ عجیب و غریب وجود دارد که در میان آنها طاووسهای سفید با پرهای دلربای خود آزادانه پرسه میزنند.باغ باروک ایتالیایی باشکوه و باشکوه، یکی از شناخته شده ترین و بهترین نمونه های حفظ شده در ایتالیا است. در زمانهای مختلف ساخته شده است، با این وجود یک کل هرمی شکل منسجمی است که در مجسمه بزرگ اسب شاخدار سوار شده توسط کوپید به اوج خود میرسد.این بنا که به ده تراس شیبدار تقسیم شده است، با حوضها، فوارهها، چشماندازهای معماری و مجسمههای متعددی که قدمت آنها به نیمه دوم قرن هفدهم بازمیگردد، تزیین شده است که نمادی از رودخانهها، فصول و بادها هستند.بسیاری از این «محیطها» با دیوارها و نردههایی مشخص شدهاند که حتی امروزه میتوانید نقاطی را که از آنها فوارهها، آبشارها و آبنماها سرچشمه میگیرند، حدس بزنید.آب و هوای معتدل این امکان را به وجود آورده است که پوشش گیاهی غنی از تنوع و گونه هایی که زیستگاه خود را در اینجا پیدا کرده اند، رشد کند. در میان آزالیاها و رودودندرون ها، گل های گریپ فروت و پرتقال تلخ، ارکیده و گیاهان گوشتخوار، شبح یک کافور بزرگ بیش از دویست سال متمایز است. گیاهان عجیب و غریب در طول فصل زمستان در گلخانه قرن نوزدهم ذخیره می شوند که در برنامه بازدید گنجانده شده است. تزئینات تکراری از مارس تا سپتامبر هرگز از باغ بدون جذابیت و رنگ خارج نمی شوند.
