این داستان از سفر طولانی و پر دردسر گوجه فرنگی می گوید که از خارج از کشور، از کوه های گواتمالا، همراه با غده ها و ادویه جات دیگر، پس از سفر در انبارهای گالون های هرمان کورتس، فاتح امپراتوری آزتک، در پادانیا فرود آمد. . در حقیقت، پادشاهان، دانشمندان و مردان کلیسا با بیاعتمادی زیادی از آن استقبال کردند، زیرا آنها غافل از وجود ویتامین قوی، گوجهفرنگی را به عنوان میوهای شیطانی معرفی کردند. آغاز ثروت آن به دهه 1600 برمی گردد، به لطف خانواده استه، دوک های پارما که دانه ها را به طور رایگان بین کشاورزان توزیع می کردند. دومی، قبل از پیوند در زمین باز، در سطل های قدیمی در میان یونجه در گرمای اصطبل گرم می شود. و هنگامی که اروپا توسط انقلاب فرانسه آشفته شد، توت قرمز از قبل در میان سبزی باغ های سبزی تپه های پارما قرمز شده بود. با این حال، در کتاب "گوجه فرنگی: حکمت باستانی" استدلال شده است که تنها در سال 1902، در فیانو، محلی بین نوسرا، سان مارزانو، و سارنو، "Pomme d'amour" به سن مارزانو تبدیل شد. خوش خوراک ها، عطر یکشنبه های ثروتمندان و فقرا. تعطیلات مقدس با رنگ قرمز سسی که مانند گدازه ای مست کننده، سفیدی پاستا را از آسیاب های Gragnano و Torre Annunziata پوشانده است. در میان شاخ و برگ های بسیار غنی که از میوه های قرمز در برابر اشعه خورشید محافظت می کرد، درمان شده، مانند یک کودک نازپرورده شده توسط خانواده های دهقانی که او را در ردیف های مشخص بزرگ کردند، آویزان با میله ها یا سیم های آهنی. خاک های داغ وزوویوس برای تنوع زیستی خارق العاده گوجه فرنگی S. Marzano بسیار مهم است. اساساً پادشاه پومودورو تنها زمانی می توانست به چنین نامی ببالد که به سان مارزانو تبدیل شد. از یک تلاقی تحسین برانگیز از سه گونه که پس از آن، در آغاز قرن بیستم در سارنو و در حومه شهر رایج بودند، متولد شد: فیاسکونا، فیاشلا و ری امبرتو. بعد از چهل سال، تابستان امسال یکی از بزرگترین رضایت ها را در زمین بازی داشتیم. تولیدکنندگان کشاورزی Sabato Sirica و Eugenio Napoletano، از سان والنتینو توریو، در چند قدمی فیانو، در میان ردیفهای سبز مملو از طلای سرخ، سان مارزانو را که دوباره در کنار آب چشمه سانتا مارینا کشف شده بود، به ما نشان دادند. این آبی که از حوضه لاورات می آمد، مانند گذشته خالص و سرد، بوته های گوجه فرنگی را که در همان زمین ها کاشته شده بودند، می پاشید، جایی که یک قرن پیش از آن سان مارزانو متولد شده بود. پس از به رسمیت شناختن نام حفاظت شده مبدا (PDO) در سال 1996 توسط اتحادیه اروپا، کنسرسیوم سان مارزانو (ژوئن 1999) تأسیس شد.
