تحقق سینمای کوچک طلوع خورشید را می توان در سالهای بین سالهای 1736 و 1752 با توجه به پروژه معماری فابریانو انجلو بیرزا جستجو کرد. در اصل با یک طرح زیر شکل در سه سفارش بعدا گسترش یافت و تا سال 1869 که با تیترو گلدونی جدید جایگزین شد در حال کار بود. پروژه مورد دوم به مهندس واگذار شد هلال احمر کرسنتینو کواگلیانی که منحنی را اصلاح کرد و راه حل های توزیع هارمونیک قبلی را ساده کرد و شایستگی اختراع دستگاه اصلی را برای بالا بردن سطح مخاطب با صحنه حفظ کرد و هنوز هم کار می کند. این پروژه با دکوراسیون در نوامبر 1867 و با تجهیزات مرحله ای در سپتامبر 1869 به پایان رسید. ساختار نهایی یک کارخانه نعل اسب با چاه سی و هشت جعبه در سه سفارش به علاوه گلدان بالکن بود. شش مرحله پروسکنیوم بعدا اضافه شد.
