صومعه سیسترسین کازماری

این صومعه بر روی تپه ای در ارتفاع 300 متری از سطح دریا قرار دارد که توسط رودخانه آمازنو محدود می شود که در زمان های قدیم مرز بین ارنیچی و ولسی را مشخص می کرد. این بنا بر روی ویرانه‌های شهرداری روم باستان Cereatae Marianae (که قناتی که از آن استفاده می‌کرده هنوز قابل مشاهده است) ساخته شده است، که به افتخار الهه سرس، که این مکان به او تقدیس شده بود، و ژنرال شجاع رومی، نامگذاری شده است. کایو ماریو که در اینجا به دنیا آمد و اولین سالهای جوانی خود را گذراند. او همچنین مسئول نام فعلی کاساماری "خانه ماریو" است. اطلاعات ارزشمندی در مورد منشأ صومعه توسط دو منبع مستند به ما ارائه شده است: Chronicle of Cartario از قرن سیزدهم و Chartarium Casamariense، که در پایان قرن پانزدهم توسط راهبی از کاساماری به نمایندگی از راهب ستایشگر تهیه شده است. جولیانو دلا رووره. با توجه به اولین مورد از این منابع، می دانیم که این صومعه در سپیده دم قرن یازدهم، در سال 1005، به ابتکار یک جامعه بندیکتین که اولین صومعه را ساختند، ساخته شد. هنگامی که در آن زمان، به دلیل کار معنوی برنارد کلروو و حمایت پاپ ها، فرمان سیته (سیسترسیوم) در بورگوندی در سراسر ایتالیا گسترش یافت، در سال 1152 صومعه به سیسترسیان ها رسید.در سال 1203، اینها بازسازی بنیادی صومعه باستانی را بر اساس طرح معمولی سفارش، تحت هدایت و طراحی Frà Guglielmo da Milano انجام دادند. کلیسای اختصاص یافته به باکره عروج و با عنوان مشترک مقدسین جان و پل، با برکت Innocent III آغاز شد و در سال 1217 توسط پاپ Honorius III تقدیس شد. از سال 1152، سیسترسیاها هنوز بدون وقفه در اینجا زندگی می کنند تا شاهدی بر استحکام جامعه خود باشند. صومعه کاساماری در تاریخ معماری سنگ بنای سبکی ورود اشکال گوتیک-بورگوندی به لاتزیو در اوایل قرن سیزدهم است.علیرغم رویدادهای پیچیده تاریخی، در واقع به طور قابل توجهی در ساختار اصلی خود دست نخورده باقی مانده است و همراه با فوسانوا، یکی از بهترین مدل های حفظ شده از معماری سیسترسین در ایتالیا را نشان می دهد. این مجموعه ساختمان منحصر به فرد خانه صومعه را به ما ارائه می دهد که اکنون به عنوان مهمانخانه مورد استفاده قرار می گیرد و مشخصه آن یک ورودی قوسی بسیار بزرگ است که شامل دو طاق به سبک گوتیک است که در کنار هم قرار گرفته اند.کل با یک ایوان با چهار پنجره دوقلوی لانست پوشیده شده است. در خروجی هشتی، در سمت چپ، نمای زیبای کلیسا با درگاه میانی غنی قرار دارد که مشرف به بالای پله‌های بلندی است که پیش از آن رواقی با سه طاق‌نما قرار دارد. ستون‌های مربوط به دوران رومی که در امتداد خیابان چیده شده‌اند، به ایجاد وقار و اصالت به مجموعه کمک می‌کنند. فضای داخلی، با متانت بسیار، دارای پلان صلیبی لاتین با سه شبستان، یک اپسی مستطیل شکل رو به شرق، یک عرض مستطیل شکل با شش نمازخانه، طاق های متقاطع با تکیه بر ستون های تیر و ستون های معلق، عناصر معماری معمولی سبک گوتیک است. تنها زینت، سیبوریوم بزرگ قرن هجدهم از سنگ مرمر و گچ بری پلی کروم است که بر محراب قرار گرفته است، که توسط کلمنت یازدهم در سال 1711 اهدا شد. همه با رعایت کامل ریاضت حکومت سیسترسین و آنچه که برنارد قدیس در کتاب معروف خود به نام «عذرخواهی» که بین سالهای 1123 و 1125 نوشته شده است، نوشته است، جایی که او کلیسایی را که «آثار بناهایش را با طلا می پوشاند و فرزندانش را برهنه رها می کند، تحقیر می کند. ". از طریق صومعه مربع پر جنب و جوش، احاطه شده توسط یک سرپایی که با شانزده پنجره زیبا و باریک پر شده است و با چند رنگی تخت های گل، مرکز زندگی رهبانی، جان می بخشد، می توانید به غذاخوری (دیسپانساریوم باستانی) با ستون های استوانه ای قدرتمند و سالیتولای باشکوهش برسید. ، ریاضت و خطی با سه شبستان و طاق آجدار خود، گنجینه ای واقعی از معماری که شهرت صومعه کاساماری را به عنوان یک شاهکار سیسترسین-گوتیک تأیید می کند. اما صومعه همچنین به دلیل فعالیت راهبانش و داروخانه باستانی اش که سال تاسیس رسمی آن 1761 است، مشهور است، حتی اگر فعالیت در سال های بعد تشدید شود. Epistolario De Jacobis که در آرشیو صومعه نگهداری می‌شود، گزارش می‌دهد که فرا جیاکوبه مارژیونه تنها چند گیاه خاص را در رم خرید و هنگامی که مجوز داروسازی خود را در سال 1822 گرفت، داروخانه برای عموم باز بود. همچنین مرکز مطالعه و آماده سازی برای داروسازان غیر روحانی تحت هدایت دون جاکومو ورلی شد که داروهایی را اختراع کرد که به داروخانه کاساماری شهرت بخشید، از جمله اکسیر ستربه و تنتور امپراتوری باستانی مشروب فروشی امروزی. این صومعه همچنین دارای یک کتابخانه مجهز، با میراث کتاب حدود 80000 جلد، و یک گالری هنری غنی با نقاشی‌های کاراسی، گوئرسینو، ساسوفراتو، بالبی، فانتوزی و پورفیکاتو است. همچنین ارزش بازدید از موزه باستان شناسی است که در آن اثاثیه رومی نگهداری می شود.