سنت بر این است که لانچیانو توسط سولیما، همراه آئنیاس در ماجراجویی، تأسیس شد که آن را آنکسانوم نامید: در واقع این نامی است که شهر در زمان رومیان داشته است. یافتههای باستانشناسی کشفشده از کاوشهای تالار شهر روم باستان Anxanum، به همراه بسیاری از یافتههای دیگر از مناطق اطراف، هنوز در موزه باستانشناسی مدنی Lanciano نگهداری میشوند. این شهر نام رومی خود را Anxanum در قرون وسطی تغییر داد، زمانی که آن را Lanzano نامیدند. در طول سالها، لانچیانو مورد هجوم جمعیتهای مختلفی قرار گرفت که شواهد تاریخی از فرهنگهای مختلف به جا گذاشتند. حتی نمایشگاه های بی شماری که به طور منظم در لانچیانو برگزار می شد، سهم بسیاری از بازرگانان را از راه دور به ارمغان آورد. همه اینها مسلماً فرهنگ لانچیانو را که به خوبی در مرکز تاریخی آن حفظ شده است، غنی کرده است.بناهای اصلی شهر مسلماً عبارتند از: 1) کلیسای جامع، ساختمان اصلی عبادت در شهر، باسیلیکای مدونا دل پونته نامیده می شود، زیرا در سال 1389 بر روی سه طاق پل دیوکلتیان ساخته شد که قدمت آن به گذشته بازمی گردد. تا قرن 3. در داخل می توانید مجسمه سفالی معروف Virgin of the Bridge را تحسین کنید. 2) کلیسای سانتا ماریا ماگیوره یکی از مهمترین بناهای تاریخی در کل آبروزو است: در سال 1227 به سبک رومانسکی بر روی بقایای معبد آپولو ساخته شد و متعاقباً به سبک بورگوندی-سیسترسیایی تغییر یافت. پورتال آن که در سال 1317 توسط فرانچسکو پترینی ساخته شده است واقعاً فوق العاده است. 3) کلیسای سان فرانچسکو به عنوان پناهگاه معجزه عشای ربانی شناخته می شود، به دنبال رویدادی که در قرن هشتم رخ داد، زمانی که یک راهب هنگام برگزاری مراسم عشای ربانی، ویفر را دید که به گوشت تبدیل شده است. این کلیسا مشرف به میدان مرکزی لانچیانو است و یک برج ناقوس شگفت انگیز دارد. با این حال، در داخل، غنای سبک باروک باشکوه را خواهید دید. از دیگر چیزهایی که در لانچیانو باید دید، به فونتانا دل بورگو، ساخته شده در اواخر رنسانس، برج های کوهستانی، دیوارهای آراگون و جاده فرنتانی اشاره می کنیم.
