نوربا لاتین

دیونیسیوس هالیکارناسوس از نوربا به عنوان یک شهر لاتین صحبت می کند ('History of archaic Rome' lib. VII, XIII) که بین 501 و 496 قبل از میلاد. با لیگ لاتین در جنگ علیه رم در نبرد دریاچه رجیلو شرکت کرد. این درگیری برای نشاندن تارکینیوس سوپرباس بر تاج و تخت رم رخ داد که یک متحد معتبر در دامادش اکتاویوس مامیلیوس از توسکولوم، شهر پیشرو لیگ لاتین پیدا کرد.منطقه باستان شناسی بقایای قابل توجهی از دیوارهای چند ضلعی را حفظ کرده است، با سه دروازه که قدمت آن به قرن 4 قبل از میلاد می رسد. این شهر یکی از بهترین نمونه های حفظ شده در ایتالیا از برنامه ریزی شهری با طرح منظم است که قدمت آن به دوران نسبتاً باستانی بازمی گردد. زمین ناهموار منجر به ایجاد تراس های شیب دار شده است که ظاهری دیدنی به شهر می بخشد. کاوش‌های اخیر بقایای قابل توجهی از ساختمان‌های مختلف را که توسط خیابان‌های موازی و متعامد به بلوک‌های نامنظم تقسیم شده‌اند، آشکار کرده است که در میان آنها دو آکروپلیس با معابد مختلف خودنمایی می‌کنند.آکروپولیس اصلی شامل معبد دیانا بود که پایه‌ای از آن باقی مانده است و برخی از یافته‌های مربوط به وقف به الهه نسبت داده شده‌اند. بنای معبد به یک پرونائوس و یک حجره تقسیم شده بود و از سه طرف توسط یک رواق ستوندار احاطه شده بود. آکروپلیس اصلی همچنین دارای دفاتر دولتی و نمایندگی مانند سنا و پادگان نظامی بود.بلافاصله در پایین دست آکروپولیس اصلی یک تاسیسات حرارتی در opus caementicium، با calidarium، frigidarium و tepidarium وجود دارد. این سازه اکنون در وضعیت حفاظتی خوبی قرار دارد و بدون شک همراه با دیوارها و پورتا ماگیوره، بهترین بخش حفظ شده از شهر باستانی است.آکروپولیس کوچک، قدیمی ترین بخش، شامل دو معبد بود که هر دو پایه مستطیلی داشتند. وقف آنها امروزه هنوز نامشخص است، اما اشاره شد که چگونه در اوایل قرون وسطی، آنها به عنوان کلیساهای مسیحی مورد استفاده مجدد قرار گرفتند.در پایین دست آکروپلیس کوچک دو محله وجود دارد که احتمالاً به رده های بالای جامعه مرتبط است. دوموس معروف به "دانه های سوخته" و "خانه کادوسه". اولین نام خود را از بقایای دانه های زغالی گرفته شده است که گواه آتش سوزی است که شهر را در سال 81 ویران کرد. دومی در عوض دارای کفپوش سفالی و سنگ آهک رنگی خاص است. خانه اخیر نام خود را از کادوسئوس که گاهی در این طبقات تکثیر می شود گرفته است. به نظر می رسد که همین نماد کادوسئوس در برخی از سکه های صادر شده تحت کنسولگری نوربانوس نیز وجود داشته باشد.در ناحیه جنوبی ارگ، زمان جونو لوسینا، الهه حامی تولدها و زنان در حال زایمان، قرار داشت. همچنین در این خانه قطعیت وقف با وقف هایی بر روی صفحات فلزی فراهم می شود. معبد به یک پرونائوس و یک حجره تقسیم شده بود، در جلوی آن دارای پلکانی بود و با ستون‌های فلوت دار بزرگی که با سرستون‌ها ختم می‌شد تزئین شده بود.نوربان ها چهار دروازه به شهر ساختند: دو دروازه راحت که امکان دسترسی آسان به شهر را فراهم می کرد، اما با شدت بیشتری از آنها دفاع می شد، و دو دروازه دیگر در دامنه ها قرار داشتند که با حداقل نیرو قابل دفاع بودند. Porta Maggiore یا Porta Setina به دلیل جهت گیری آن به سمت sezze (Setia) و Porta Segnina به سمت Segni، به اصطلاح دروازه های راحت هستند. در حالی که دروازه های Ninfina و غربی آنهایی هستند که بر روی پرتگاه ها قرار گرفته اند. شاید هیچ یک از مستعمرات رومی دروازه زیبا و دست نخورده ای به اندازه دروازه اصلی حفظ نکرده باشد. بدیهی است که منشاء یونانی داشت، در سمت چپ آن یک برج گرد داشت که برای ضربه زدن به سربازان در سمتی که توسط سپر پوشانده نشده بود استفاده می شد.در مورد تامین آب، تنها چیزی که مسلم است این است که نوربا از آب باران تغذیه می‌شد که در چاه‌ها یا مخازن متعدد ذخیره می‌شد. عبادتگاه ها یا معابد بر روی بلندترین تپه ها، دیدنی ترین مکان ها و در زمینی قرار دارند که باید بکر می بود، یعنی قبلا ساخته نشده بود.تمام اشیاء یافت شده، از سنگ های مقدس، سلاح ها، کتیبه های روی بشقاب های برنزی، کابینت های نذری، مجسمه های ex voto، تکه های نقاب، سیمه، آثار تاریخی، در موزه ملی روم و در موزه باستان‌شناسی مدنی نورما، مستقر در Via della Liberazione.