کلیسای Sant'Eligio Maggiore یکی از اولین کلیساهای آنژوین است که در ناپل ساخته شده است و یکی از نمونه های گوتیک جنوبی را نشان می دهد که به گوتیک فراتر از کوه های آلپ نزدیک تر است. کلیسا، همراه با بیمارستانی که در کنار آن قرار داشت، در دهه 1370 در زمان پادشاه چارلز اول آنژو آغاز شد. اپسی چند ضلعی به سمت شرق میچرخد، به سمت میدان مرکاتو، در حالی که ورودی کلیسا در سمت راست، قبل از طاق با ساعت معروف، با درگاه زیبای پردهدار متعلق به اواخر قرن 1200 است، که تنها در نوع خود در ماست. شهر، مطمئناً کار صنعتگران فرانسوی، با عناصر زئومورفیک و فیتومورفیک که در برآمدگی قوی حک شده است.فضای داخلی دارای سه شبستان است که در پایان قرن شانزدهم یک شبستان افزایش یافته است. پوشش شبستان مرکزی و گذرگاه از خرپاهای چوبی ساخته شده است، در حالی که شبستان های جانبی و اپید دارای پوشش طاق آجدار از توف زرد با اعضای پیپرنو هستند. شبستان چهارم، که بخشی از بیمارستان قدیمی بود، از طریق دو طاق بزرگ پیپرنو به سبک اواخر رنسانس قابل دسترسی است. در اینجا میتوانید تکههایی از نقاشیهای دیواری قرن چهاردهمی توسط نویسندگان مختلف، از جمله «استاد نمازخانه شیرها» در San Pietro a Maiella را تحسین کنید.بر روی ستون، در ابتدای راهرو سمت چپ، قطعهای از نقاشی دیواری قرن چهاردهمی وجود دارد که قدیس را با تیارا، پاپ مقدس، نشان میدهد که هویتش نامشخص است. مهمترین بنای یادبود «قاببندی مرمری یادبود» منسوب به کارگاه مالویتو، مورخ 1509، کلیسای جماعت لانی (قصابها) است. در اینجا یک مخروط بزرگ سفالی محراب، نقاشی شده توسط دومنیکو ناپولیتانو، که پیامبران و سیبیل ها را به تصویر می کشد، قرار داده شده است، برخی از قطعات آن، که اخیراً بازسازی شده، در موزه سان مارتینو در ناپل نگهداری می شود.
